آخرین فیلم های منتشر شده در سایت مای موویز

مصاحبه با جیسون هالیدی (آرون پین)؛ پیشخدمت، اجراکننده مشتاق کاباره و خودخوانده «کلاهبردار» که دیدگاهی آمیخته به الکل و قرص را از تجربه سیاه‌پوست و همجنس‌گرا بودن در ایالات متحده دهه ۱۹۶۰ ارائه می‌دهد. این اثر در سال ۲۰۱۳ توسط آرشیو فیلم آکادمی با همکاری مایلستون فیلمز بازسازی و حفظ شد.

مستندی مشاهده‌گر و اثرگذار درباره آموزش نوجوانان دارای ناتوانی‌های یادگیری در دو مدرسه رودولف اشتاینر در بریستول و یورکشایر.

اریک رومر این مستند کوتاه را کارگردانی کرده است که به بررسی حضور زنان در دانشگاه‌های فرانسه در زمان انتشار فیلم یعنی سال ۱۹۶۶ می‌پردازد. در طول این فیلم کوتاه، راوی اشاره می‌کند که در آستانه جنگ جهانی دوم، تنها ۲۱ هزار زن در دانشگاه‌ها تحصیل می‌کردند و فقط ۳۰ درصد از جمعیت دانشجویی را تشکیل می‌دادند؛ رقمی که در سال تحصیلی ۱۹۶۴-۱۹۶۵ از مرز ۱۲۰ هزار نفر گذشت. این زنان به جای انتخاب زندگی بر اساس انتظارات سنتی جامعه، اکنون وارد بازار کار می‌شدند، پیش‌بندها را با روپوش‌های آزمایشگاهی عوض می‌کردند و حتی پس از ازدواج نیز به متخصصانی حرفه‌ای تبدیل می‌شدند.

فیلم تابستان بی‌پایان ساخته بروس براون، یکی از اولین و تاثیرگذارترین مستندهای موج‌سواری در تمام دوران‌ها است. این فیلم سفر دو موج‌سوار آمریکایی به نام‌های مایک هینسون و رابرت آگوست را به تصویر می‌کشد که در طول زمستان کالیفرنیا (که در سال ۱۹۶۵ فصل مرده موج‌سواری بود) به دور دنیا سفر می‌کنند تا موج بی‌نقص و در نهایت، یک تابستان بی‌پایان را پیدا کنند.

مستند کوتاهی به کارگردانی برایان دی پالما که نمایشگاه هنر دیدمانی (اپ آرت) سال ۱۹۶۵ در موزه هنر مدرن نیویورک را به تصویر می‌کشد. این نمایشگاه که توسط ویلیام سی. سایتز کیوریت شده بود، نخستین نمایشگاه بزرگ موزه‌ای بود که به هنر دیدمانی اختصاص یافت. این فیلم هم آثار هنری و هم واکنش‌های بازدیدکنندگان را ثبت می‌کند و تصویری از یک لحظه کلیدی در رابطه میان هنر معاصر و درک عمومی ارائه می‌دهد.

این فیلم زندگی زنان تن‌فروش در محله بدنام تهران قدیم، معروف به «شهر نو» را به تصویر می‌کشد. فیلم زندگی تعدادی از این زنان را از نزدیک دنبال کرده و نشان می‌دهد که چگونه فشار محدودیت‌های اجتماعی آن‌ها را وادار به تسلیم در برابر سرنوشت مشترکشان کرده است. فیلم امکان بازپروری و توسعه زندگی این زنان را بررسی می‌کند، اما به هیچ وجه واقعیت سخت و بی‌رحمانه را پنهان نمی‌کند. این اثر به سفارش سازمان زنان ایران ساخته شد اما در حین فیلم‌برداری توقیف شد. پس از انقلاب، بخشی از راش‌ها پیدا شد و شیردل تصمیم گرفت فیلم را با استفاده از عکس‌های زنده‌یاد کاوه گلستان که بیش از ده سال پس از ساخت فیلم گرفته شده بود، تکمیل کند.

درخواست لیونل روگوزین برای انسانیت و علیه جنگ و فاشیسم. روگوزین به مدت دو سال به دوازده کشور سفر کرد تا تصاویر جنایات جنگی را از آرشیوهای آن‌ها جمع‌آوری کند. او این تصاویر تکان‌دهنده را با صحنه‌هایی از گپ‌وگفت‌های روزمره در یک مهمانی کوکتل در لندن در هم آمیخت. این فیلم در سال ۱۹۶۴ و در اوج جنگ ویتنام اکران شد و به یکی از بزرگترین فیلم‌های ضدجنگ آن دوران تبدیل گشت.

فیلم «تهران پایتخت ایران است» (۱۳۴۵-۵۸) زندگی در منطقه‌ای محروم در جنوب تهران را به تصویر می‌کشد. تصاویر فقر و درماندگی در مناطق فقیرنشین تهران با روایت‌های گفتاری مختلفی همراه است: دیدگاه رسمی درباره شرایط زندگی در این منطقه، آنچه ساکنان برای گفتن دارند و بخش‌هایی که گهگاه از کتاب‌های درسی مدارس خوانده می‌شود. عنصر کلیدی در فیلم شیردل، تضادی است که او میان تصویر و صدا ایجاد می‌کند. تصویرگری تاثیرگذار او از نابسامانی‌های اجتماعی به تقویت اثرگذاری تصاویر مستند خیره‌کننده و مضامین اجتماعی فیلم کمک می‌کند.

در یک روز ابری در اواخر تابستان سال ۱۹۶۶، سید برت برای اولین بار قارچ‌های جادویی را تجربه می‌کند؛ در حالی که دوستش نایجل گوردون که دانشجوی سینماست، این رویداد را روی فیلم ۸ میلی‌متری ثبت می‌کند. این اتفاق نقطه عطف بزرگی در زندگی سید رقم زد؛ مردی که آن روز وارد تپه‌های گوگ ماگوگ شد، دیگر همان موجودی نبود که از آنجا بازگشت.

نگاه کنجکاو یک گربه، در لذت و تمرکز پسری در حال خودارضایی اختلال ایجاد می‌کند.