آخرین فیلم های منتشر شده در سایت مای موویز

در هفت بخش مختلف، گدار، ایونس، کلاین، لولوش، مارکر، رنه و واردا همدردی و حمایت خود را از ارتش ویتنام شمالی در طول جنگ ویتنام به تصویر می‌کشند.

فیلم «وارندیل» که طی پنج هفته در مرکز درمان شبانه‌روزی وارندیل در نزدیکی تورنتو فیلم‌برداری شده است، زندگی دوازده کودک مبتلا به اختلالات عاطفی و کارکنانی را که از آن‌ها مراقبت می‌کنند به تصویر می‌کشد. آلن کینگ بدون استفاده از راوی، مصاحبه یا کارگردانی، زندگی روزمره را همان‌طور که جریان دارد ثبت می‌کند و اثری را خلق می‌کند که بعدها آن را «درام واقع‌گرایانه» نامید.

تصاویر سیاه و سفید از اجراها، مصاحبه‌ها و گفتگوها در جشنواره موسیقی فولک نیوپورت از سال ۱۹۶۳ تا ۱۹۶۶. ستاره‌های این رویداد پیتر، پل و مری، جوان بایز، پیت سیگر و باب دیلن هستند که با گیتار آکوستیک و الکتریک می‌نوازد. سان هاوس و مایک بلومفیلد درباره موسیقی بلوز صحبت می‌کنند؛ جان هرت، هاولین ولف، و سانی تری و براونی مک‌گی تنوع این سبک را به تصویر می‌کشند. برادران آزبورن موسیقی بلوگرس اجرا می‌کنند. داناوان، جانی کش، جودی کالینز، میمی و دیک فارینا و دیگر هنرمندان کمتر شناخته‌شده نیز به روی صحنه می‌روند. چندین نفر درباره فلسفه موسیقی صحبت می‌کنند و تفسیری مداوم درباره ماهیت و جذابیت موسیقی فولک ارائه می‌شود. تماشاگران نیز ظاهری آراسته و مرتب دارند.

مجموعه‌ای از سه فیلم کوتاه پاپ به کارگردانی فیلیپ گارل بین سال‌های ۱۹۶۶ تا ۱۹۶۷ برای تلویزیون فرانسه. این اثر شامل تصاویری از تمرینات گروه تئاتر لیوینگ، مصاحبه با جولین بک و جودیت مالینا، کنسرت داناوان و حضور گروه د هو در استودیو برای ضبط آهنگ «تصاویری از لیلی» است. این مجموعه در سال ۱۹۸۴ مجدداً از شبکه اینا پخش شد.

در اکتبر ۱۹۶۷، زمانی که آنیس واردا برای تبلیغ آخرین فیلمش در سان‌فرانسیسکو به سر می‌برد، به پیشنهاد دوستش تام لودی، با یکی از خویشاوندانش که تا به حال چیزی درباره‌اش نشنیده بود آشنا می‌شود؛ ژان واردا ملقب به «یانکو». این عموی تا پیش از این ناشناخته، روی قایقی در سوسالیتو زندگی می‌کند، نقاش است، سبک زندگی هیپی‌ها را برگزیده و عاشق زندگی است. این ملاقات بسیار شاد و لذت‌بخش رقم می‌خورد.

این مستند کوتاه و آرشیوی کمیاب، داستان چهار زن ترنس شجاع به نام‌های میستی، ویکی، سونیا و سیمون را در دوران پیش از شورش‌های استون‌وال دنبال می‌کند. آن‌ها شب‌ها در قامت زنان بیرون می‌روند اما روزها به عنوان مرد زندگی می‌کنند، هورمون مصرف می‌کنند و رویای «تغییر» در سر دارند. این چهار زن که سوژه یک پروژه روان‌شناختی شش‌ماهه شده‌اند و توسط «کارشناسان» شکاک مورد بازجویی قرار می‌گیرند، چه در حال بازجویی و چه در حال خوش‌گذرانی در مهمانی، سوژه‌هایی بسیار گیرا هستند.

در سال ۱۹۶۶، تئودور کوتولا، منتقد فیلم آلمانی که بعدها به یکی از سازش‌ناپذیرترین فیلمسازان سینمای نوی آلمان تبدیل شد، از صحنه فیلم‌برداری «موشت» (۱۹۶۷) اثر روبر برسون بازدید کرد و این مستند نیم‌ساعته را درباره این کارگردان ساخت. این اثر برنده جایزه فیلم آلمان در سال ۱۹۶۷ برای بهترین مستند کوتاه شد.

جزیره جادویی فوگو از نگاه کودکان و دلیلی که ساکنانش هرگز آن را ترک نخواهند کرد.

این مستند کوتاه به بیلی کرین، ماهیگیر نیوفاندلند می‌پردازد که صریحاً درباره وضعیت ماهیگیری ساحلی و اینکه چگونه عدم حمایت دولت به سقوط این صنعت کمک کرده است، صحبت می‌کند. او مجبور است خانه خود را ترک کند تا در تورنتو به دنبال کار بگردد. این فیلم با برنامه «چالش برای تغییر» ساخته شده است.

مستند «تا روز پیروزی، همیشه» که ظرف چهل و هشت ساعت پس از مرگ چه‌گوارا ساخته شد، ادای احترام مستندسازان کوبایی است که با ترکیب تصاویر آرشیوی، سخنرانی‌ها و تصاویر مبارزات انقلابی، یاد گوارا را گرامی می‌دارد و آرمان‌های انقلاب کوبا را دوباره تایید می‌کند.