آخرین فیلم های منتشر شده در سایت مای موویز

داستان‌های خدمه هلیکوپتر ارتش ایالات متحده در کشورهای جنگ‌زده عراق و افغانستان، شامل تصاویر واقعی از خدمه‌ای که حمل‌ونقل ۲۴ ساعته، پوشش هوایی و عملیات نجات را انجام می‌دهند.

«قدرت دستکش» مستندی است که تاریخچه و میراث دستکش بدنام «پاور گلو» را روایت می‌کند؛ کنترل‌کننده نینتندو محصول سال ۱۹۸۹ که وعده داده بود نحوه تعامل انسان با فناوری را برای همیشه تغییر دهد. این دستکش که در ابتدا توسط شرکت «متل» عرضه شد، اولین کنترل‌کننده بازی‌های ویدئویی مبتنی بر حرکت بود که به بازار انبوه راه یافت. این دستگاه توسط تیمی گلچین‌شده از رویاپردازان سخت‌کوش طراحی شد و تبلیغات پیرامون آن بسیار گسترده بود. با این حال، بلافاصله پس از عرضه، گیمرها از آن ناامید شدند و منتقدان آن را یک ابزار بی‌ارزش دانستند. اما برخلاف بسیاری از شکست‌های انتقادی گذشته، این دستکش به سادگی فراموش نشد. نزدیک به سه دهه پس از عرضه، «پاور گلو» همچنان در میان طرفداران بازی‌های ویدئویی و فناوری طنین‌انداز است و به محور آثار هنری، آهنگ‌ها، ویدئوها، پروژه‌های هک و دیگر اشکال بازآفرینی فرهنگی تبدیل شده است. این مستند داستان چگونگی و چرایی بقای این دستکش را بازگو می‌کند.

پائولا، بئاتریز، جیو و فرناندو در یکی از فقیرترین محله‌های زاغه‌نشین سائوپائولو زندگی می‌کنند؛ دنیایی مملو از حاشیه‌نشینی و ناامیدی که در آن برای حقوق خود به عنوان افراد ترنس‌جندر و همچنین برای بقای خود مبارزه می‌کنند. طبق آمار سازمان غیردولتی «ترنس‌جندر اروپا»، برزیل کشوری است که سالانه بیشترین تعداد قتل افراد ترنس در آن رخ می‌دهد. انتخاب تجربه کردن بدن خود در آزادی کامل، مفهومی انقلابی و در این بستر بسیار پرخطر است؛ این یک اثبات وجود است. تصادفی نیست که یکی از آن‌ها که مرحله تغییر را آغاز کرده در دفتر خاطراتش می‌نویسد: «هر قرص هورمون، بیانیه‌ای برای مالکیت بر بدنم است. بعد از هر قرص، در پوست خودم احساس بسیار بهتری دارم». این فیلم زندگی روزمره، مبارزات و اعتراضات آن‌ها را در دنیایی نشان می‌دهد که در آن جهل به ظلم و نفرت تبدیل می‌شود؛ در یک کلمه: ترنس‌فوبیا.

کارن راس یک مهره بلندپایه دولتی بود؛ دیپلماتی حرفه‌ای که باور داشت دموکراسی غربی می‌تواند همه ما را نجات دهد. اما کار در داخل سیستم باعث شد او شاهد شکست‌ها، فریب‌ها و انگیزه‌های پنهانی آن باشد. او فساد قدرت را از نزدیک لمس کرد. پس از جنگ عراق، کارن سرخورده شد، شغلش را رها کرد و به جستجوی پاسخ‌ها رفت.

دیزی گیلیسپی یکی از چهره‌های برجسته موسیقی قرن بیستم است. درباره این موسیقی‌دان نابغه و بنیان‌گذار سبک بی‌باپ، پیش از این همه‌چیز گفته و نوشته شده است. در حالی که بیشتر مردم با زندگی عمومی او آشنا هستند، بسیاری از جنبه‌های فروتنانه شخصیت او و داستان دوستی عمیق و طولانی‌اش با مردی که برای عموم مردم ناشناخته است، یعنی مهندس سوئیسی ژاک میال، بی‌خبرند. این مستند از طریق آرشیوهای دیده‌نشده و قطعات موسیقی، داستان دوستی میان یک شیپورنواز نابغه و مردی شیفته موسیقی جاز را روایت می‌کند.

«میراث موسیقی سیک: داستان ناگفته» نگاهی عمیق به تاریخچه سازهای سنتی آیین سیک و نقش حیاتی آن‌ها در اجرای آوازهای مذهبی موسوم به کیرتان در کتاب مقدس سیک‌ها، یعنی گورو گرانت صاحب، دارد.

پرتره‌ای صمیمی و روان‌شناختی از هنرمند کلاژ، لنس لتشر.

پرتره‌ای صمیمانه از گروه تحسین‌شده اهل کارولینای شمالی یعنی «برادران اوت» که مسیر صعود پانزده‌ساله آن‌ها را دنبال می‌کند و همکاری امروزی‌شان با ریک روبین، تهیه‌کننده مشهور، بر روی آلبوم «غم واقعی» که نامزد چندین جایزه گرمی شده است را به تصویر می‌کشد.

این مستند به دنیای منزوی جامعه حسیدی نیویورک نفوذ می‌کند و بر زندگی سه فرد تمرکز دارد که با وجود تهدید به انتقام، مصمم به جدایی از این گروه هستند.

پیش از گوگل، یاهو و حتی اپل، و قبل از اینکه کلیشه‌های دره سیلیکون مثل لباس‌های غیررسمی، اسکیت‌بورد سواری در راهروها و خلاقیت‌های لجام‌گسیخته رایج شود، یک شرکت مظهر سبک زندگی و تجارت اقتصاد دیجیتال بود: شرکتی که از دل «عصر آکواریوس» بیرون آمد، «آتاری» بود. داستان آتاری دو‌سوم متعلق به «نولان بوشنل»، بنیان‌گذار و رویاپرداز آن است و یک‌سوم دیگر، داستان اولین و شاید بزرگ‌ترین رونق و سقوط اقتصاد جدید، حدود ۲۰ سال پیش از آنکه اصلاً اقتصاد جدیدی وجود داشته باشد. آتاری خیلی قبل از انقلاب کامپیوترهای شخصی نشان داد که فناوری جذاب است و با چیزی که هنوز هم جذابیت دارد، یعنی بازی‌های ویدئویی، با مخاطبان رو به رشد ارتباط برقرار کرد. آتاری به معنای واقعی کلمه دنیای دیجیتال را وارد آگاهی توده مردم کرد.