آخرین فیلم های منتشر شده در سایت مای موویز

مارتین یک آهنگساز و نوازنده پیانوی جوان و نابغه آرژانتینی است. او به مدت چهار سال در بیمارستان روانی ال بوردا بستری بوده است. موسیقی تمام زندگی او را پر کرده بود. اکنون او در تلاش است تا به زندگی خارج از دیوارهای آسایشگاه بازگردد و هم‌زمان روی اثر جدید خود به نام «تیمارستان» کار می‌کند.

جستجوی ۱۰ ساله یک مرد برای یافتن علت اصلی بیماری‌های مزمن خود، به افشاگری درباره خطرات جدی عصب‌کشی دندان برای سلامتی تبدیل می‌شود.

آدام کارولا و دنیس پریگر به بررسی واقعیت‌های زندگی و فضای گفتگو در پردیس‌های دانشگاهی آمریکای امروز می‌پردازند.

«بلندش کن!» یک فیلم مستند مستقل درباره افزایش محبوبیت موسیقی اسکا در دهه ۱۹۹۰ و بازگشت متعاقب آن به جریان زیرزمینی است. این فیلم با حضور اعضای گروه‌های مطرحی چون ریل بیگ فیش، د مایتی مایتی باستونز، نو دات، سابلایم، سیو فریس، گلدفینگر، د اسپشالز، لس دن جیک، هپکت و بسیاری دیگر ساخته شده است.

مستند «آلمانی‌های کوچک» با ترکیب انیمیشن و فیلم مستند، داستان کودکانی را روایت می‌کند که در خانواده‌های راست‌گرای افراطی متولد می‌شوند. آن‌ها از سنین پایین آموزش می‌بینند تا از هر چیزی که «بیگانه» به نظر می‌رسد متنفر باشند. بزرگ شدن در دنیایی که همدلی در آن اهمیتی ندارد و «میهن» بالاتر از همه چیز قرار می‌گیرد، چه حسی دارد؟ و این «آلمانی‌های کوچک» پس از بزرگ شدن به چه کسانی تبدیل می‌شوند؟

نگاهی به یکی از محله‌های پرآسیب بخش جنوبی شیکاگو از زاویه دید دو بوکسور جوان و خانواده‌هایشان.

آثار تحسین‌شده عکاس آنتوان داگاتا بیشتر سفری به قلب تاریکی بوده و به مواجهه‌های تصادفی و شبانه، سکس و تن‌فروشی پرداخته است. بنابراین تعجبی ندارد که اثر بزرگ او «نویز سفید» بار دیگر به دنیای زیرزمینی کارگران جنسی، از کامبوج تا نروژ و از اوکراین تا ایالات متحده می‌پردازد. این فیلم که بر اساس بیش از ۲۰ تک‌گویی ساخته شده است، تصاویری خلسه‌آور از زنانی را ارائه می‌دهد که در اثر رابطه جنسی یا مواد مخدر در حالت نشئگی و بی‌خودی قرار دارند.

ژانویه ۲۰۱۶. رابطه عاشقانه‌ای که مرا به این روستای محل زندگی‌ام در آلزاس کشانده بود، شش ماه پیش به پایان رسید. اکنون در ۴۵ سالگی، تنها، بدون ماشین، بدون شغل و بدون هیچ چشم‌انداز واقعی هستم؛ محصور در طبیعتی سرسبز که نزدیکی به آن هم برای آرام کردن پریشانی عمیقی که در آن غوطه‌ورم کافی نیست. من گم‌گشته‌ام و روزی چهار تا پنج فیلم تماشا می‌کنم. تصمیم می‌گیرم این دوران رکود و بی‌تحرکی را ثبت کنم، اما نه با به دست گرفتن دوربین، بلکه با تدوین نماهایی از سیل فیلم‌هایی که تماشا می‌کنم.

در دهه ۷۰ میلادی، دلفین سیریگ بازیگر و کارول روسوپولوس کارگردان، که هر دو از فمینیست‌های فعال بودند، به پیشگامان اکتیویسم ویدئویی در فرانسه تبدیل شدند. آن‌ها تظاهرات فمینیست‌های فرانسوی را مستند کردند و از فناوری‌های جدید برای مقابله با بازنمایی ضعیف زنان در رسانه‌های عمومی بهره بردند.

در سال ۲۰۱۵، طالبان برای سر حسن، یک فیلم‌ساز افغان، جایزه تعیین می‌کند و او مجبور می‌شود به همراه همسر و دو دختر خردسالش از افغانستان فرار کند. این پناهجویان با استفاده از گوشی‌های دوربین‌دار خود، خطرات متعددی را که پناهندگان در مسیر جستجوی پناهگاهی امن با آن‌ها روبرو هستند، به تصویر می‌کشند.