ویدئوی آهسته

جانگ بو پسری معمولی بود، به جز یک استعداد خاص؛ او می‌توانست هر چیز متحرکی را مانند یک ویدئوی اسلوموشن ببیند. از آنجا که دوستانش با صدا کردن او به عنوان «چشم هیولایی» مسخره‌اش می‌کردند، تصمیم گرفت در خانه بماند و بیرون نرود. تلویزیون تنها دوست او بود. زمان می‌گذرد و اکنون جانگ بوی بالغ در مرکز کنترل دوربین‌های مداربسته کار می‌کند که بهترین شغل برای اوست. وقتی او زندگی مردم را از طریق دوربین تماشا می‌کند، احساس می‌کند در زندگی معمولی آن‌ها که خودش هرگز نداشته، شریک است. این شغل جدید قلب او را به روی دنیا باز می‌کند و جانگ بو شروع به پیدا کردن دوستانی در خارج از مرکز کنترل می‌کند. او با دوستان عزیزش حس هویت خود را بازمی‌یابد و در نهایت تصمیم می‌گیرد به دختری که مدت‌ها از طریق دوربین‌های مداربسته به او علاقه‌مند شده بود، پیشنهاد ازدواج بدهد.