در اولین و دادائیستیترین فیلم کلر، عکاسی استاپموشن با صحنههای بسیار آهسته ترکیب شده و مجموعهای از سکانسهای عجیب و به هم پیوسته را خلق میکند. ما شاهد بازی شطرنج مارسل دوشان و من ری بر روی پشتبام، یک ماشین نعشکش که توسط شتر کشیده میشود (و تشییعکنندگان به دنبالش میدوند) و یک پایان سرگیجهآور در ترن هوایی هستیم؛ فیلمی سرشار از تضادها و توافقها.