آخرین فیلم های منتشر شده در سایت مای موویز

این فیلم با نگاهی آزاد به رمان «قطار ساعت ۴:۵۰ از پدینگتون» اثر آگاتا کریستی ساخته شده است.

در سال ۱۹۴۳، هنگامی که تلاش‌های ژاپن در جنگ جهانی دوم به بن‌بست می‌خورد، یک نایب‌دریاسالار پیشنهاد آموزش اسکادران‌هایی از خلبانان «داوطلب» را می‌دهد تا هواپیماهای مسلح خود را به ناوهای جنگی متفقین بکوبند. داستان زندگی خلبانان کامیکازه را از نگاه یک رستوران‌دار سالخورده در کیوشو دنبال می‌کنیم که یاد آن‌ها را گرامی می‌دارد. تکریم مردگان و سرودهای نظامی متعدد ممکن است روح برخی ژاپنی‌ها را تکان دهد، اما مخاطبان دیگر احتمالا به دنبال راه خروج خواهند بود. صحنه‌های نبرد به خوبی اجرا شده‌اند و فیلمنامه لحظات ماندگاری دارد، اما کارگردانی و بازیگری خوب هم حریف روایت تکراری «شینتارو ایشیهارا»، نویسنده و فرماندار توکیو، نمی‌شود. بخش پایانی مربوط به دوران پس از جنگ نیز زمان زیادی به این روایت طولانی اضافه کرده است. جنبه‌های فنی اثر کیفیت خوبی دارند.

زندگی یک منشی پس از مرگ سگش، به شکلی غیرمنتظره تغییر می‌کند.

نگاهی طنزآمیز به زندگی جوانان مجرد دهه بیست زندگی در کلوب‌ها و مهمانی‌های لس‌آنجلس. روایت راوی، نمودارها، گراف‌ها و بازدید از یک آزمایشگاه تحقیقاتی، داستان یک شب واحد را قطع می‌کنند؛ شبی که گروهی از دوستان بیرون می‌روند، الکل می‌نوشند، مواد مصرف می‌کنند، می‌رقصند، حرف می‌زنند و به دنبال کسی می‌گردند تا شب را با او بگذرانند.

وقتی دو دوست از تعطیلات آخر هفته در مکزیک بازمی‌گردند، خود را در فرودگاه سرگردان می‌بینند. آن‌ها برای رسیدن به خانه، سوار یک ون شاتل فرودگاهی می‌شوند؛ اما به محض عبور از آستانه درِ شاتل، شبی که مانند هر شب دیگری شروع شده بود به کابوسی وحشتناک تبدیل می‌شود و مسیر خانه به سقوطی در تاریکی بدل می‌گردد.

چگونه می‌توان در مواجهه با خشونت، به تعهد به عدم خشونت پایبند ماند؟ چرا فقرا اغلب شادتر از ثروتمندان به نظر می‌رسند؟ آیا یک جامعه برای حرکت به سوی آینده باید سنت‌های خود را از دست بدهد؟ این‌ها برخی از سوالاتی است که ریک ری، فیلم‌ساز و کاوشگر، از دالایی لاما می‌پرسد. ری با در هم آمیختن مشاهدات سفرهای خود در هند و خاورمیانه با خرد این رهبر معنوی استثنایی، برخی از پرسش‌های بنیادین عصر ما را بررسی می‌کند. این داستان اوست که توسط ریک ری در طول یک بازدید خصوصی چندماهه از صومعه او در دارامسالای هند فیلم‌برداری شده است. همچنین فیلم شامل تصاویر تاریخی کمیاب و ویدئوهایی است که توسط افرادی با پذیرش خطرات جانی بزرگ، با دوربین‌های مخفی در تبت ضبط شده‌اند.

آیا موسیقی یک آهنگساز نابغه می‌تواند واقعاً باعث مرگ عزیزانش شود؟ الیسئو نمی‌تواند جلوی این باور را بگیرد، چرا که ابتدا خواهر کوچکش به شکلی تراژیک می‌میرد و سپس پیانیست او، جورجینا، ناگهان پشت پیانو جان می‌سپارد. الیسئو که کاملاً شوکه شده، به یک بیمارستان روانی منتقل می‌شود؛ جایی که تنها از طریق موسیقی می‌تواند راهی برای فرار پیدا کند.

وقتی تروی علیه رئیس جنایتکاران، دیمیتری دبارتولا، شورش کرد، مجبور شد لس‌آنجلس را ترک کرده و در میامی مخفی شود. پس از دو سال و از دست دادن پایش در تیراندازی با یک سندیکای جنایی کوبایی، تروی به لس‌آنجلس بازمی‌گردد تا آنچه را که حق اوست پس بگیرد. تجدید دیدار با شرکای سابقش در یک هتل مخروبه، صحنه را برای برخوردی انفجاری آماده می‌کند که در آن گذشته و حال با هم برخورد می‌کنند.

آلن مورو برای یکی از معدود گروه‌های موسیقی باقی‌مانده در کلرمون-فران آواز می‌خواند. اگرچه او در میان مخاطبان زن خود نوعی بت محسوب می‌شود، اما با غمی درونی شاهد ناپدید شدن تدریجی مخاطبان و بالا رفتن سن خود است. زمانی که او با ماریون، یک زن تاجر بسیار جذاب و بسیار جوان‌تر از خودش ملاقات می‌کند، تعادل زندگی‌اش کاملاً به هم می‌خورد. ماریون در ابتدا سرد و درگیر مسائل دیگر به نظر می‌رسد، اما به زودی نشانه‌هایی از علاقه متقابل به او نشان می‌دهد.

یک عکاس دبیرستانی قوانین خود را زیر پا می‌گذارد و عاشق مدل نوجوانش می‌شود.