آخرین فیلم های منتشر شده در سایت مای موویز

«قدرت روح» یک فیلم مستند محصول سال ۲۰۰۸ درباره جشنواره موسیقی «زئیر ۷۴» در کینشاسا است که هم‌زمان با مسابقه قهرمانی بوکس سنگین‌وزن جهان بین محمد علی و جورج فورمن در اکتبر ۱۹۷۴ برگزار شد. این فیلم از تصاویر آرشیوی ساخته شده است؛ تصاویر دیگری که در آن زمان با تمرکز بر روی مسابقه بوکس فیلم‌برداری شده بود، برای ساخت فیلم «وقتی ما پادشاه بودیم» تدوین شد.

در فضای لندن اوایل دهه ۶۰ میلادی، «تل‌استار» داستان اولین تهیه‌کننده مستقل موسیقی جهان، جو میک است. نابغه‌ای تک‌رو که با آهنگ تل‌استار (پرفروش‌ترین صفحه زمان خود) به موفقیتی خیره‌کننده دست یافت، پیش از آنکه بدشانسی، افسردگی، دل‌شکستگی و پارانویا منجر به سقوط او شود.

جف و پیتر با هم زندگی می‌کنند، اما شخصیت‌هایشان فرسنگ‌ها با هم فاصله دارد. جف یک نوازنده هیپی و شلخته است، در حالی که پیتر یک کارمند دفتری مرتب و وسواسی است. آن‌ها به عنوان یک زوج برای برقراری ارتباط تلاش می‌کنند. در حالی که پیتر در تنهایی حمام لذت می‌برد، جف لذت‌های حسی خود را در دنیای خیالی رویاهای عجیب و غریب جستجو می‌کند.

«زمانی در رم» یک دی‌وی‌دی زنده از گروه راک افسانه‌ای بریتانیایی جنسیس است که اجرای آن‌ها را در سیرکوس ماکسیموس در رم ایتالیا، در ۱۴ ژوئیه ۲۰۰۷، در طول تور بسیار تحسین‌شده‌شان به نام «دوباره روشنش کن» به تصویر می‌کشد. این تور نشان‌دهنده تجدید دیدار ترکیب کلاسیک گروه یعنی فیل کالینز، تونی بنکس و مایک رادرفورد بود. تصمیم برای رایگان کردن کنسرت رم، یک حرکت صمیمانه برای ابراز قدردانی از سوی جنسیس به طرفداران ایتالیایی‌شان بود که از روزهای اولیه گروه در دهه ۱۹۷۰ حامیان وفادار آن‌ها بودند. این رویداد فوق‌العاده جمعیتی بالغ بر ۵۰۰ هزار نفر را نه تنها از ایتالیا بلکه از سراسر اروپا به خود جذب کرد و آن را به یکی از بزرگ‌ترین کنسرت‌های ثبت‌شده از نظر تعداد تماشاگران تبدیل نمود.

یک زن جوان به امید پیوستن دوباره به همسرش که بدون اطلاع او به جنگ ویتنام رفته است، به عنوان خواننده اصلی به یک گروه موسیقی در حال سفر می‌پیوندد.

پیش از ام‌تی‌وی و عصر تلویزیون، «ساندی‌ها» (موسیقی‌های تصویری کوتاه) وجود داشتند. این فیلم‌های سیاه‌وسفید سه دقیقه‌ای که اولین بار در سال ۱۹۴۱ ظاهر شدند، هنرمندان دوران بیگ‌بند، جاز و سوینگ مانند دوک الینگتون، کانت بیسی، لوئیس جردن، لوئیس آرمسترانگ، جین کروپا، برادران میلز، لس پال، کب کلووی و فتس والر را به تصویر می‌کشیدند. این آثار به آغاز فعالیت حرفه‌ای هنرمندانی چون دوریس دی، نت کینگ کول، لیبراچی و دوروتی دندریج، در میان دیگران، کمک کردند. این پیش‌گامان موزیک‌ویدیوها که با انداختن یک سکه ده سنتی در دستگاه مخصوصی به نام پانورام (یک جعبه موسیقی تصویری) تماشا می‌شدند، در کلوب‌های شبانه، کافه‌های بین‌راهی، رستوران‌ها و دیگر مکان‌های عمومی در سراسر ایالات متحده قابل مشاهده بودند. این فیلم‌های کلاسیک به عنوان کپسول‌های زمان باشکوهی از موسیقی، تاریخ اجتماعی و فرهنگ عامه باقی مانده‌اند و داستان یک نقطه عطف در کشور ما را روایت می‌کنند؛ زمانی که عدم قطعیت‌های جنگ، روابط نژادی و فناوری‌های نوظهور دست به دست هم دادند تا یکی از تأثیرگذارترین فصل‌های تاریخ ملت ما را رقم بزنند.

جو استرومر به عنوان رهبر گروه «د کلش» از سال ۱۹۷۷ به بعد، زندگی مردم را برای همیشه تغییر داد. چهار سال پس از مرگ او، تأثیرش در سراسر جهان بیش از هر زمان دیگری احساس می‌شود. در مستند «آینده نوشته نشده است» ساخته جولین تمپل، کارگردان بریتانیایی، جو استرومر نه فقط به عنوان یک اسطوره یا موسیقی‌دان، بلکه به عنوان یک پیام‌رسان واقعی در عصر ما معرفی می‌شود. فیلم جولین تمپل با تکیه بر تاریخچه مشترک موسیقی پانک و دوستی نزدیکی که در سال‌های پایانی زندگی جو شکل گرفت، بزرگداشتی است برای جو استرومر؛ پیش، در حین و پس از دوران فعالیتش در گروه د کلش.

داستان واقعی زندگی داربی کرش، که با گروه خود به نام «د جرمز» به نماد موسیقی پانک لس‌آنجلس تبدیل شد. داربی کرش به همراه لورنا دوم، پت اسمیر و دان بولز، صحنه پانک لس‌آنجلس را کاملاً متحول کرد، در حالی که تمام کسانی را که دوست داشت، حرفه‌اش و در نهایت جانش را فدا کرد.

آمامیا شوهی فرزند پیانیستی ماهر است که از چهارسالگی آموزش پیانو دیده. او مصمم است که در آینده پیانیستی حرفه ای شود و در این راه از هیچ تلاشی دریغ نمی کند ...

رمو در شرایطی متوسط و فقیرانه بزرگ شد. او در دوران نوجوانی ترک تحصیل کرد و به عنوان یک مجرم خرده‌پا مشغول به کار شد. به نظر می‌رسید سرنوشت خانواده‌اش در حال رقم خوردن است و قرار است به همان مسیر همیشگی ختم شود: زندان، الکلیسم و مرگ خشونت‌آمیز. اما رمو پس از آشنایی با موسیقی راک، نواختن درامز را یاد می‌گیرد و خود را وارد گروه‌های مختلف می‌کند. اولین دوره زندان او وقفه‌ای در فعالیت موسیقی‌اش ایجاد می‌کند، اما پس از آزادی، گروه خود یعنی «هوریگانس» را راه‌اندازی می‌کند.