آخرین فیلم های منتشر شده در سایت مای موویز

پس از جدایی، زندگی رویایی بریجت جونز آن‌طور که برنامه‌ریزی کرده بود پیش نرفته است. او در چهل و چند سالگی دوباره مجرد شده و تصمیم می‌گیرد روی کارش تمرکز کند و خود را با دوستان قدیمی و جدید سرگرم کند. برای یک بار هم که شده، بریجت همه چیز را کاملاً تحت کنترل دارد. اما وقتی با جک آشنا می‌شود، زندگی عاطفی‌اش تغییر می‌کند. یک هفته بعد، او با مارک روبرو می‌شود و مدتی بعد می‌فهمد که باردار است؛ اما با یک مشکل بزرگ: او مطمئن نیست پدر بچه‌اش کیست، مارک یا جک.

سانگ‌وو از انفجار خودرو جان سالم به در برده است. او حافظه‌اش را از دست داده اما به لطف همسرش یون‌هی که با فداکاری از او مراقبت می‌کند، توانسته به زندگی عادی بازگردد. با این حال، سانگ‌وو کم‌کم نسبت به گذشته خود و تصویری که همسرش از او ارائه می‌دهد، احساس بیگانگی می‌کند. او شروع به شک کردن می‌کند و متوجه می‌شود همسرش با مرد دیگری رابطه داشته است؛ همین موضوع او را برای کشف گذشته‌اش مصمم‌تر می‌کند. در این میان مردی شروع به تعقیب او می‌کند و سانگ‌وو بیش از پیش گیج می‌شود. «من در خاطرات از دست رفته‌ام چه جور آدمی بودم؟» حقیقت تکان‌دهنده فاش می‌شود.

وقتی یک اهریمن کودک‌ربا به بدن دختر بچه‌ای می‌چسبد، خانواده او برای نجات دختر و بازگرداندن اهریمن به جهنم، وارد نبردی نفس‌گیر با زمان می‌شوند.

داستان دختری با ثبات روانی نامشخص که از بازداشتگاه فرار می‌کند و سر از یک مزرعه درمی‌آورد؛ جایی که روال عادی زندگی و روابط یک خانواده زحمتکش را به هم می‌ریزد.

لستر بلین بازیگر، تقریباً نقش اول نمایش جدید مایرا هادسن را به دست آورده است، اما مایرا او را رد می‌کند چون به نظرش او شبیه به یک مرد جذاب و رمانتیک برای نقش اول نیست. در قطاری از نیویورک به سانفرانسیسکو، بلین تصمیم می‌گیرد با ابراز عشق به مایرا، اشتباه او را ثابت کند. آیا او صادق است یا نیت شوم و پنهانی در سر دارد؟

فرانک جساپ، راننده آمبولانس، در دام نقشه‌های دایان تریمین، زنی جذاب اما خطرناک، گرفتار می‌شود.

فیلم «ما همه قاتلیم» که در اصل «ما همه قاتل هستیم» نام داشت، توسط آندره کایات، وکیل سابق که از سیستم اعدام فرانسه متنفر بود، کارگردانی شده است. فیلم‌نامه شارل اسپاک هیچ تلاشی برای تطهیر چهار شخصیت اصلی (مارسل مولوجی، ریموند پلگرین، آنتوان بالپتره، ژولین وردیر) نمی‌کند؛ انگیزه‌ها هر چه که باشد، این‌ها همگی قاتلانی سنگدل هستند. با این حال، فیلم آیین سادیستی را محکوم می‌کند که از طریق آن این چهار مرد به پای گیوتین کشانده می‌شوند. در فرانسه، سیاست بر این است که هرگز به محکوم زمان اعدام را اعلام نکنند و سپس بدون هشدار قبلی ظاهر شده و قربانی را در حال دست‌وپا زدن و فریاد زدن به سمت نابودی بکشانند، بدون اینکه فرصتی برای آشتی با خود یا آفریدگارش داشته باشد. در پایان این فیلم تکان‌دهنده، مخاطب نیز به اندازه این چهار «شخصیت اصلی» احساس بی‌هویتی و مسخ‌شدگی می‌کند. این فیلم به شدت مورد انتقاد نهادهای مجری قانون فرانسه قرار گرفت، اما برنده جایزه ویژه هیئت داوران در جشنواره فیلم کن ۱۹۵۲ شد.

سرگرد دانیل کربی درست پیش از آغاز نبرد، فرماندهی یک اسکادران از خلبانان نیروی دریایی را بر عهده می‌گیرد. با وجود اینکه مردان او نیت خوبی دارند، او آن‌ها را بی‌انضباط می‌یابد که همیشه به دنبال بهانه‌ای برای انجام کارهای آسان به جای کارهای ضروری هستند. ریشه این مشکل، نفر دوم فرماندهی یعنی کاپیتان کارل «گریف» گریفین است. گریف بهترین خلبان گروه است، اما کربی او را فرمانده ضعیفی می‌داند که آمادگی گرفتن تصمیمات سختی را که همه فرماندهان باید بگیرند ندارد؛ یعنی فرستادن مردان به آغوش خطر با علم به اینکه ممکن است کشته شوند.

دیوید مارشال ویلیامز به یک مزرعه زندان فرستاده می‌شود؛ جایی که در کارگاه ابزارسازی مشغول به کار شده و در نهایت پیش‌نمونه تفنگ خودکار معروف ام-۱ کاربین را که در جنگ جهانی دوم استفاده شد، طراحی می‌کند.

آنت کلرمن پس از غلبه بر بیماری فلج اطفال به شهرت می‌رسد، اما زمانی که مایوی یک‌تکه‌اش غیراخلاقی تلابی می‌شود، جنجال بزرگی به پا می‌کند.