آخرین فیلم های منتشر شده در سایت مای موویز

وقتی یک معلم زبان لاتین مقاله‌ای درباره ژنرال کارتاژی، هانیبال، منتشر می‌کند، به سرعت به عنوان یک نابغه مشهور مورد تحسین قرار می‌گیرد، اما در واقع به پیاده‌نظام ناخواسته سیاستمداران راست افراطی تبدیل شده است.

گروهی از دهقانان بدون زمین مجارستانی، کار به عنوان کارگران مهاجر را در مزرعه‌ای در شمال آلمان می‌پذیرند که دستمزد خوبی دارد و همسران و خانواده‌هایشان نیز اجازه دارند آن‌ها را همراهی کنند. با وجود اینکه در بحبوحه جنگ جهانی دوم هستند، وضعیت نسبتاً خوبی دارند. با این حال، وقتی شاهد رفتاری می‌شوند که با اسیران جنگی و دیگرانی که چندان مورد لطف نیستند می‌شود، در پایان برداشت محصول سال، تصمیم می‌گیرند به مجارستان بازگردند و به سرعت در جریان‌های جنگ گرفتار می‌شوند.

خانواده تات در شمال مجارستان زندگی می‌کنند. این زوج یک دختر و یک پسر دارند که پسرشان عضو نیروهای مسلح است. وقتی به سرگرد خسته او دستور داده می‌شود که به مرخصی برود، پسر او را متقاعد می‌کند که به خانه خانواده‌اش بیاید. وقتی تات‌ها برای خوشایند کردن شرایط برای سرگرد مهمان بیش از حد تلاش می‌کنند تا شاید زندگی راحت‌تری برای پسر سربازشان فراهم کنند، موقعیت‌های خنده‌داری پیش می‌آید.

در مجارستان دهه ۱۹۳۰، لورینتس پارسن نگی، یک اشراف‌زاده جوان، دچار بیداری اخلاقی می‌شود. او زندگی مرفه خود را رها می‌کند تا به تشکیلات زیرزمینی سوسیالیستی بپیوندد و با واقعیت‌های تلخ مبارزه طبقاتی و نزدیک شدن به جنگ جهانی دوم روبرو شود.

یک روزنامه‌نگار جوان به دلیل داشتن افکار آزاداندیشانه دستگیر و در سلولی همراه با یک گاوصندوق‌زن معروف و یک روحانی سابق که شوهر معشوقه‌اش را به قتل رسانده، زندانی می‌شود.

جسدی که به تازگی زنده شده است، داستان زندگی خود را بازگو می‌کند و بر رابطه عجیبش با یک همزاد قاتل تمرکز می‌کند.

یک استاد پزشکی سرشناس که خود را در آستانه پاییز زندگی‌اش می‌بیند، به ارزیابی دستاوردها و تجربیات خود می‌پردازد. آنتون چخوف در یکی از نامه‌هایش در خلاصه کردن «یک داستان کسالت‌بار» نوشت: «در نهایت به همان چیزی ختم می‌شود که از دیرباز شناخته شده است: اینکه زندگی آگاهانه بدون یک جهان‌بینی مشخص، زندگی نیست، بلکه عذاب و وحشت است.» شخصیت اصلی، پروفسور نیکولای استپانوویچ، شخصیتی نمادین از کل آثار چخوف است؛ یک روشنفکر روسی در اواخر قرن نوزدهم که از ملال و احساس بیهودگی خود و بی‌معنایی وجودش افسرده شده است.

یک کمونیست پیر که پس از ۳۲ سال اقامت در اتحاد جماهیر شوروی به یونان بازمی‌گردد، از وضعیت موجود سرخورده و ناامید می‌شود.

فیلم «هر کس سینمای خودش» که به مناسبت شصتمین سالگرد جشنواره فیلم کن ساخته شده است، ۳۳ نفر از برجسته‌ترین فیلم‌سازان جهان را گرد هم آورد تا آثار کوتاهی بسازند که جنبه‌های گوناگون سینما و دیدگاه آن‌ها را درباره وضعیت هنر انتخابی‌شان در آغاز قرن بیست و یکم بررسی کند.

یک فیلم آنتولوژی که داستان‌های مختلفی را پیرامون موضوع نامرئی بودن در دنیای مدرن دنبال می‌کند.