آخرین فیلم های منتشر شده در سایت مای موویز

مستندی درباره سبک موسیقی سینث‌ویو، نوستالژی و دنیای خلق صداها. نامه‌ای عاشقانه به شیفتگی انسان و خاطرات جمعی جهانی که هرگز وجود نداشته است.

داستان پایان یک دوستی بین دو دختر نوجوان که به صورت معکوس در طول بازه زمانی نه ماهه روایت می‌شود.

اولین فیلم بلند یوشیدا زندگی دانشجویان جوان را در پس‌زمینه‌ای از موسیقی جاز، پوچی و کسالت دنبال می‌کند. داستان نسبتاً ساده است: یک جوان «بی‌مصرف» از خانواده‌ای فقیر، عاشق منشی جوان پدرِ دوست ثروتمندش می‌شود. زن رگه‌هایی از نیکی در او حس می‌کند و سعی می‌کند او را به راه راست هدایت کند.

شانتال آکرمن با زنان مسن یهودی در پاریس که همگی از بازماندگان هولوکاست هستند ملاقات می‌کند و به داستان‌های خانوادگی آن‌ها گوش می‌دهد. در فواصل بین مصاحبه‌ها، ناتالیا، مادر آکرمن، از خانواده خودش می‌گوید. این اثر برای یک مینی‌سریال فرانسوی درباره مادربزرگ‌ها ساخته شده است.

نیتوبه و ساکاموتو دوستان دوران کودکی هستند که اکنون در پذیرش یک هتل کپسولی کار می‌کنند. نیتوبه علاقه خاصی به فلسفه و سخت‌پوستان دارد. در همین حال، ساکاموتو ذهنش درگیر خودکشی است. هتل کپسولی مهمانان متنوعی را به خود جذب می‌کند، از جمله یک مادر فنلاندی که فرزندش را از دست داده، یک زن فراری و محققی که روی دافنی‌ها مطالعه می‌کند. زندگی هیچ‌کدام از آن‌ها با هم تلاقی نمی‌کند. آن‌ها وجود دارند اما هرگز از هم عبور نمی‌کنند، درست مانند سلول‌های یک هتل کپسولی. مضامین حیات و مرگ از طریق نگاهی تکه‌تکه به زندگی شخصیت‌ها بررسی می‌شوند.

هجویه‌ای بر انسان‌شناسی، زبان‌شناسی و امپریالیسم فرهنگی. فیلم داستان یک تیم نامتعارف از زبان‌شناسان را دنبال می‌کند که به بیابان‌های پاتاگونیای بدلی می‌روند تا روی آخرین گویشوران یک زبان در حال مرگ مطالعه کنند. آن زبان ظاهراً تنها از یک کلمه تشکیل شده است که در نتیجه، معنای همه چیز را می‌دهد.

یک دانش‌آموز کلاس پنجم ابتدایی با دانش‌آموز انتقالی جدیدی آشنا می‌شود که جذابیت مرموزی دارد. او سپس به راز بزرگ این دختر پی می‌برد.

پرتره‌ای از یک نهاد هنری: جیمز بنینگ ساختمان و محوطه مؤسسه هنری کالیفرنیا را کاوش می‌کند. هر تصویر تنشی ایجاد می‌کند، نوعی اصرار مداوم برای رفتن به تصویر بعدی، گویی منظره و فضا می‌توانند صحنه‌های یک جنایت باشند.

کاوشی در هویت یهودی-آمریکایی در پرتره‌ای چندلایه از تجربه مهاجرت. مجموعه‌ای از خطابه‌های اول‌شخص توسط طیف‌های مختلفی از یهودیان نیویورکی که داستان‌های تلخ و شیرینشان از تاریخ جمعی تروما، آوارگی و تاب‌آوری سخن می‌گوید.

بین سال‌های ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۷، بیش از ۵۰۰۰ نفر در ژاپن بر اثر عواقب کار بیش از حد جان خود را از دست دادند؛ و این تنها آمار رسمی است. کارمندان ژاپنی به دلیل فشار اجتماعی بسیار بالا، به ندرت علیه شرایط کاری استثمارگرانه اعتراض می‌کنند. توکاچی تسوچیا در مستند خود، پرونده یک مامور فروش شرکت حمل‌ونقل را دنبال می‌کند که تصمیم می‌گیرد دیگر بندهای غیرقانونی قرارداد استخدام و محیط کاری تحقیرآمیز را نپذیرد. او که در ابتدا درست مانند مورچه‌ای در میان دیگران بود، به یک اتحادیه کارگری می‌پیوندد و نه تنها برای حقوق خود، بلکه برای حقوق تمام «مورچه‌ها» در نیروی کار ژاپن مبارزه می‌کند.