آخرین فیلم های منتشر شده در سایت مای موویز

اولین فیلم بلند یوشیدا زندگی دانشجویان جوان را در پس‌زمینه‌ای از موسیقی جاز، پوچی و کسالت دنبال می‌کند. داستان نسبتاً ساده است: یک جوان «بی‌مصرف» از خانواده‌ای فقیر، عاشق منشی جوان پدرِ دوست ثروتمندش می‌شود. زن رگه‌هایی از نیکی در او حس می‌کند و سعی می‌کند او را به راه راست هدایت کند.

شانتال آکرمن با زنان مسن یهودی در پاریس که همگی از بازماندگان هولوکاست هستند ملاقات می‌کند و به داستان‌های خانوادگی آن‌ها گوش می‌دهد. در فواصل بین مصاحبه‌ها، ناتالیا، مادر آکرمن، از خانواده خودش می‌گوید. این اثر برای یک مینی‌سریال فرانسوی درباره مادربزرگ‌ها ساخته شده است.

نیتوبه و ساکاموتو دوستان دوران کودکی هستند که اکنون در پذیرش یک هتل کپسولی کار می‌کنند. نیتوبه علاقه خاصی به فلسفه و سخت‌پوستان دارد. در همین حال، ساکاموتو ذهنش درگیر خودکشی است. هتل کپسولی مهمانان متنوعی را به خود جذب می‌کند، از جمله یک مادر فنلاندی که فرزندش را از دست داده، یک زن فراری و محققی که روی دافنی‌ها مطالعه می‌کند. زندگی هیچ‌کدام از آن‌ها با هم تلاقی نمی‌کند. آن‌ها وجود دارند اما هرگز از هم عبور نمی‌کنند، درست مانند سلول‌های یک هتل کپسولی. مضامین حیات و مرگ از طریق نگاهی تکه‌تکه به زندگی شخصیت‌ها بررسی می‌شوند.

هجویه‌ای بر انسان‌شناسی، زبان‌شناسی و امپریالیسم فرهنگی. فیلم داستان یک تیم نامتعارف از زبان‌شناسان را دنبال می‌کند که به بیابان‌های پاتاگونیای بدلی می‌روند تا روی آخرین گویشوران یک زبان در حال مرگ مطالعه کنند. آن زبان ظاهراً تنها از یک کلمه تشکیل شده است که در نتیجه، معنای همه چیز را می‌دهد.

یک دانش‌آموز کلاس پنجم ابتدایی با دانش‌آموز انتقالی جدیدی آشنا می‌شود که جذابیت مرموزی دارد. او سپس به راز بزرگ این دختر پی می‌برد.

پرتره‌ای از یک نهاد هنری: جیمز بنینگ ساختمان و محوطه مؤسسه هنری کالیفرنیا را کاوش می‌کند. هر تصویر تنشی ایجاد می‌کند، نوعی اصرار مداوم برای رفتن به تصویر بعدی، گویی منظره و فضا می‌توانند صحنه‌های یک جنایت باشند.

کاوشی در هویت یهودی-آمریکایی در پرتره‌ای چندلایه از تجربه مهاجرت. مجموعه‌ای از خطابه‌های اول‌شخص توسط طیف‌های مختلفی از یهودیان نیویورکی که داستان‌های تلخ و شیرینشان از تاریخ جمعی تروما، آوارگی و تاب‌آوری سخن می‌گوید.

بین سال‌های ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۷، بیش از ۵۰۰۰ نفر در ژاپن بر اثر عواقب کار بیش از حد جان خود را از دست دادند؛ و این تنها آمار رسمی است. کارمندان ژاپنی به دلیل فشار اجتماعی بسیار بالا، به ندرت علیه شرایط کاری استثمارگرانه اعتراض می‌کنند. توکاچی تسوچیا در مستند خود، پرونده یک مامور فروش شرکت حمل‌ونقل را دنبال می‌کند که تصمیم می‌گیرد دیگر بندهای غیرقانونی قرارداد استخدام و محیط کاری تحقیرآمیز را نپذیرد. او که در ابتدا درست مانند مورچه‌ای در میان دیگران بود، به یک اتحادیه کارگری می‌پیوندد و نه تنها برای حقوق خود، بلکه برای حقوق تمام «مورچه‌ها» در نیروی کار ژاپن مبارزه می‌کند.

توای کوچک به همراه والدینش، ساتسوکی و یوئیچی، در شهری ساحلی در ناگاشیما زندگی می‌کند. یوئیچی ماهیگیر است و ساتسوکی یک رستوران را اداره می‌کند. چیزی که توآ نمی‌داند این است که او فرزندخوانده است. او در نوزادی در حالی که به شدت ضعیف و نحیف شده بود، در یک کافی‌نت رها شده بود. در حالی که والدین جدیدش مخفیانه برای حضانت او می‌جنگند و می‌خواهند از او در برابر گذشته‌اش محافظت کنند، خوشبختی خانواده شروع به تزلزل می‌کند. ساتسوکی و یوئیچی تنها کسانی نیستند که نگران آینده توآ هستند.

«براکِیج در توصیف خود برای فیلم «باغ یک کودک»، از اشعار رونالد جانسون و چارلز اولسون نقل‌قول می‌کند (و شعر «پرتو ۲۹» جانسون را منبع الهام خود می‌داند). اما این فیلم به شکلی مبهم ویلیام بلیک را نیز به یاد می‌آورد؛ شاید بیشتر برای هنرش تا اشعارش: در تصاویر براکیج هم حسی از تاریکی و هم نوعی جذبه عرفانی وجود دارد. این فیلم که اولین بخش از چهارگانه غیررسمی «جزیره ونکوور» است، مکان‌هایی را در اطراف منطقه بریتیش کلمبیا، جایی که همسر دومش مریلین در آن بزرگ شده، به تصویر می‌کشد. او از زمین، دریا و آسمان فیلم‌برداری کرده و مدام بین آن‌ها کات می‌زند. نماها اغلب خارج از فوکوس هستند تا بر رنگ و نور تأکید کنند؛ آن‌ها با دوربین روی دست، وارونه و گذرا ثبت شده‌اند. تمام این‌ها برای کسانی که آثار براکیج را می‌شناسند جای تعجب ندارد: هر چیزی و همه چیز تا زمانی که جواب بدهد، معتبر است.» - Cine-File.info