آخرین فیلم های منتشر شده در سایت مای موویز

تاداشی کوبایاشی، کارگردانی با قابلیت بازاریابی در جشنواره‌ها، برای ساخت فیلمی جدید انتخاب می‌شود، اما استودیو او را تحت فشار می‌گذارد تا دو بازیگر زن مشهور را برای نقش‌های اصلی استخدام کند. گروه بازیگران عجیب‌وغریب و فاقد خودآگاهی که بازیگران نوپا را تشکیل می‌دهند، به مرور زمان کلافه و جسورتر می‌شوند تا اینکه انقلاب کوچک خود را به راه می‌اندازند.

پزشکی به عنوان داوطلب در یک ماموریت پزشکی با سازمان غیردولتی «عشق برای کمترین‌ها» سفر می‌کند تا به بحران انسانی جاری در اردوگاه‌های پناهندگان سازمان ملل در کردستان کمک کند.

ایگی پاپ مانیفست میشل ولبک را می‌خواند و دکلمه می‌کند. این مستند با حضور افراد واقعی از زندگی ولبک ساخته شده و متن آن بر اساس داستان‌های زندگی آن‌هاست.

در اعماق باتلاق‌های لوئیزیانا افسانه‌ای زندگی می‌کند. در پاییز سال ۲۰۱۳، این افسانه جان می‌گیرد. بسیاری آن را دیده‌اند، برخی صدایش را شنیده‌اند و هیچ‌کس آن را فراموش نکرده است: موجود پشمالوی غول‌پیکری با چشمان سرخ درخشان که مردم محلی به آن «هیولای بایو دورچیت» می‌گویند. وقتی به نظر می‌رسد هیولای پاگنده که مدت‌ها خاموش بود، دوران وحشت و بی‌رحمی خود را آغاز کرده است، یک مجری جذاب برنامه‌های گفتگو به نام دکتر آنا راک باید موقعیت بسیار محبوب خود را رها کند تا در حیات وحش باتلاقی شمال لوئیزیانا به دنبال خواهر کوچک‌ترش مگان که پژوهشگر پاگنده‌هاست بگردد.

«کشور فروشگاه کمیک من» یک فیلم مستند بلند است که به بررسی کسب‌وکار، طرفداران و جامعه فروشگاه‌های کتاب‌های کمیک در سراسر ایالات متحده می‌پردازد. در سال ۲۰۱۵، فروشگاه «آلترنیت ریالیتیز» در نیویورک پس از ۲۳ سال فعالیت تعطیل شد و این اتفاق آنتونی دسیاتو، فیلم‌ساز و کارمند سابق این فروشگاه را به سفری برای بررسی صنعت خرده‌فروشی کمیک از شرق تا غرب کشور فرستاد. شخصیت‌های کتاب‌های کمیک در گیشه سینما طلا تولید می‌کنند، اما چرا این موضوع لزوما برای فروشگاه‌های کمیک صدق نمی‌کند؟ ببینید چگونه ۲۰ فروشگاه معرفی‌شده در این فیلم، ورق را به نفع خود برمی‌گردانند؛ مشتری به مشتری، هفت روز هفته. به علاوه: از سرنوشت و آینده احتمالی فروشگاه «آلترنیت ریالیتیز» باخبر شوید.

وقتی پس از کشف بقایای یک دانشمند برجسته در شکم یک کوسه سرچکشی، حکم مرگ تصادفی صادر می‌شود، صمیمی‌ترین دوست او، استیون مک‌ری که زیست‌شناس دریایی است، از این توضیح قانع نمی‌شود و برای تحقیقات بیشتر سفر می‌کند. او در آنجا متوجه می‌شود که مرگ دوستش یک اتفاق مجزا نبوده و مردم محلی توسط موجی از حملات کوسه‌ها وحشت‌زده شده‌اند. پیشرفت‌ها در فناوری علمی به کارشناسان اجازه داده بود تا الگو و احتمال حملات کوسه‌ها را پیش‌بینی کنند، اما اکنون به نظر می‌رسد که آن‌ها می‌توانند این عوامل را کنترل کنند و ماشین کشتار نهایی را در اختیار داشته باشند. از آب لذت ببرید؛ شاید دیگر هرگز نخواهید به دریا بروید!

چند نوجوان نادان توسط یک قاتل که لباس خرگوش به تن دارد تعقیب می‌شوند.

دره‌نوردی ورزش فرود آمدن از دره‌ها به وسیله پیاده‌روی، صخره‌نوردی، فرود با طناب و شنا است. این ورزش که نسبتا ناشناخته بود، در سال ۲۰۰۳ با انتشار خبر آرون رالستون که برای نجات خود از تله‌ای در دره دستش را قطع کرده بود، به شهرت عمومی رسید. با تجربه جهش ناگهانی در محبوبیت در اواخر دهه ۹۰ به دلیل انتشار اطلاعات در اینترنت، این ورزش پر از جویندگان هیجان با هر پیشینه و سطح مهارتی شد. در مواجهه با دوران جدیدی از ورزشکاران تفریحی بی‌تجربه، سه چهره تاثیرگذار شامل یک مربی دره‌نوردی، یک پیشگام و یک نویسنده کتاب راهنما، هر کدام به این علاقه فزاینده به این فعالیت به شدت خطرناک واکنش نشان می‌دهند. مستند «دره‌نوردی» از داستان این ورزش استفاده می‌کند تا سوالات بزرگ‌تری را درباره تلاش برای کسب هیجان و عواقب ناشی از آن بررسی کند.

الکساندر مورو، کارگردان فیلم، به عنوان یک پدر جوان که تجربیات زندگی دخترش را تماشا می‌کرد، با روش مونته‌سوری آشنا شد و تصمیم گرفت دوربین خود را در یک خانه کودک (۳ تا ۶ سال) در قدیمی‌ترین مدرسه مونته‌سوری فرانسه مستقر کند. الکساندر در محیطی به طرز شگفت‌آوری آرام و صلح‌آمیز، پر از گل، میوه و وسایل مونته‌سوری، به گرمی مورد استقبال قرار گرفت. او با کودکان شادی ملاقات کرد که در رفت‌وآمد آزاد بودند و به تنهایی یا در گروه‌های کوچک کار می‌کردند. معلم بسیار محتاط و بی‌صدا عمل می‌کرد. برخی از کودکان در حال خواندن بودند، برخی دیگر نان درست می‌کردند، تقسیم ریاضی انجام می‌دادند، می‌خندیدند یا می‌خوابیدند. کودکان در طول کل سال تحصیلی این کارگردان را راهنمایی کردند و به او کمک کردند تا جادوی استقلال و عزت نفس آن‌ها را درک کند؛ بذرهای جامعه‌ای جدید از صلح و آزادی که ماریا مونته‌سوری تمام عمر خود را وقف آن کرد.

شش بخش کوتاه در مناطق مختلف پاریس که توسط شش کارگردان ساخته شده است. «سن ژرمن د پره» (دوشه)، «ایستگاه شمال» (روش)، «خیابان سن دنی» (پوله) و «مون‌پارناس و لوالوآ» (گدار) داستان‌هایی از عشق، لاس‌زدن و تن‌فروشی هستند؛ «میدان اتوال» (رومر) درباره یک بزاز و چترش است؛ و «لا موئت» (شابرول) داستان یک خانواده بورژوا و گوش‌گیرها را روایت می‌کند.