آخرین فیلم های منتشر شده در سایت مای موویز

ویلیام وایلر، برنده جایزه اسکار، کارگردانی این «درام خبری» محصول ۱۹۴۴ را بر عهده داشته است که با روایت ستوان رابرت تیلور و فیلم‌برداری نیروی دریایی ایالات متحده در مناطق جنگی ساخته شده است. فیلم داستان یکی از چندین ناو هواپیمابر جدیدی را دنبال می‌کند که پس از واقعه پرل هاربر ساخته شدند و به افتخار تمام ناوهای آمریکایی، «بانوی جنگجو» نامیده شد. این مستند حضور این ناو در عملیات‌های سال ۱۹۴۳ علیه ژاپنی‌ها در اقیانوس آرام را به تصویر می‌کشد. شاهد اولین تجربه نبرد کشتی و خلبانانش در حمله به پایگاه ژاپنی‌ها در جزیره مارکوس باشید. این اثر توسط آرشیو فیلم آکادمی با همکاری بنیاد فیلم حفظ و مرمت شده است.

مستندی محصول سال ۱۹۴۳ با حضور اینگرید برگمن.

«مقدمه‌ای بر جنگ» نخستین فیلم از مجموعه فیلم‌های تبلیغاتی «چرا می‌جنگیم» ساخته فرانک کاپرا بود که به سفارش پنتاگون و جورج سی. مارشال تولید شد. این اثر برای متقاعد کردن سربازان آمریکایی درباره ضرورت مبارزه با نیروهای محور در طول جنگ جهانی دوم ساخته شد. این فیلم به بررسی تفاوت‌های میان کشورهای دموکراتیک و فاشیستی می‌پردازد.

افسانه نیروی هوایی آلمان (لوفت‌وافه) در لهستان آغاز شد؛ نخستین قربانی جنگ برق‌آسای هیتلر. فیلم‌برداران جنگی این نبرد هوایی را به تصویر کشیدند و آماده‌سازی‌ها برای پرواز، حملات هوایی گسترده و ویرانی‌های هولناکی را که بر شهرها و ارتش لهستان وارد شد، نشان دادند.

این فیلم تبلیغاتی نازی‌ها، بازی‌های المپیک زمستانی ۱۹۳۶ را که در آلمان برگزار شد، پوشش می‌دهد.

پرتره‌ای شاعرانه از آمستردام و تغییر چهره آن در طول بارش باران.

کاپیتان ادوارد ای. سالزبری، کاوشگر و نویسنده میلیونر سرشناس که داستان‌های اکتشافی او از جزایر دریای جنوب اقیانوس آرام اغلب در اوایل قرن بیستم در مجله «نشنال جئوگرافیک» و سایر مجلات منتشر می‌شد، ۱۸ ماه را به کاوش در جزایر نیوهبرید گذراند؛ جایی که شکار سر و آدم‌خواری توسط برخی از بومیان آنجا تمرین می‌شد. تصاویر ضبط‌شده توسط کاپیتان ادوارد ای. سالزبری برای ساخت این فیلم در کنار هم قرار گرفتند. کاپیتان سالزبری توضیح داد که «گو» اصطلاح بومی برای عمل شکار سر بود و نام یکی از شکارچیان سر نبود.

مستندی که به پوشش بازی‌های المپیک سال ۱۹۲۴ در شامونی می‌پردازد.

روایتی از انقلاب ۱۹۱۷ روسیه، از انقلاب دموکراتیک بورژوایی فوریه تا انقلاب بزرگ سوسیالیستی اکتبر و پیروزی نهایی.

این شاعر برای مراقبت از سربازان مجروح جنگ داخلی به واشنگتن نقل مکان می‌کند، اما پس از جنگ، از «دوران طلایی» آمریکا سرخورده می‌شود. او پس از بهبودی از یک سکته مغزی ناتوان‌کننده، روزهای پایانی عمر خود را در کمدن، نیوجرسی می‌گذراند و در آنجا همچنان به نوشتن شعر ادامه می‌دهد.