آخرین فیلم های منتشر شده در سایت مای موویز

در سال ۱۹۸۸، تیلدا سوئینتون به همراه سینتیا بیت فیلم‌ساز، با دوچرخه به دور دیوار برلین سفر کرد؛ سفری که از دروازه براندنبورگ شروع شد و در همان‌جا به پایان رسید. در حالی که سوئینتون از میان دشت‌ها، محله‌های تاریخی، کنار دریاچه‌ها و ساختمان‌های بتنی عظیم عبور می‌کند، دیوار برلین حضوری همیشگی در قاب دارد.

در اواخر دهه ۱۹۸۰ و اوایل دهه ۱۹۹۰، فرهنگ اسکیت‌بورد و هیپ‌هاپ در مرکز شهر منهتن با یکدیگر تلاقی می‌کنند. تصاویر آرشیوی از آن دوران، ادغام این دو شکل از ابراز وجود را به تصویر می‌کشد.

پارکس خودش را سوژه اثر قرار می‌دهد و مسیر رشد خود را به عنوان یک انسان و یک هنرمند از طریق یک خودنگاره انتزاعی و غیرداستانی ترسیم می‌کند که عکس‌هایش را با شعرها، قطعات موسیقی و صحنه‌هایی از فیلم‌هایش ترکیب می‌کند. این اثر همچنین شامل تصاویری از خود پارکس و بازخوانی خاطرات شخصی او توسط بازیگرانی چون ایوری بروکس، راسکو لی براون و جو سنکا است.

اولین اجرای جیمی هندریکس در آمریکا در جشنواره پاپ مونتری در سال ۱۹۶۷ به طور کلی یکی از رادیکال‌ترین و افسانه‌ای‌ترین اجراهای زنده تاریخ به شمار می‌رود. هندریکس و گروه دو نفره‌اش «اکسپیرینس» که در آن زمان برای مخاطبان آمریکایی تقریباً ناشناخته بودند (هرچند در بریتانیا به شهرت رسیده بودند)، روی صحنه غوغا به پا می‌کنند. آن‌ها آهنگ‌های کلاسیک بلوز مانند «راکم کن عزیزم» و «کشتارگاه» اثر هاولین ولف را می‌نوازند، ترانه «مثل یک سنگ غلتان» باب دیلن را بازخوانی و الکتریکی می‌کنند، آهنگ‌هایی از اولین آلبوم منتشرنشده‌اش را اجرا می‌کنند و در نهایت با قربانی کردن و سوزاندن تاریخی گیتارش در جریان اجرای دیوانه‌وار آهنگ «چیز وحشی» که حتی نویسنده‌اش چیپ تیلور هم تصورش را نمی‌کرد، به کار خود پایان می‌دهند. هندریکس از بازخورد صدا و اعوجاج برای ارتقای آهنگ‌ها با شدتی از نجوا تا فریاد استفاده می‌کند و قلمرویی را می‌گشاید که پیش از این هرگز با چنین قدرت و روح سرکشی کشف نشده بود.

منفرد کیرشهیمر، فیلمساز، اعتماد بازماندگان هولوکاست ساکن در واشینگتن هایتس نیویورک را جلب کرد تا مقابل دوربین او صحبت کنند. اما آنچه آن‌ها به او گفتند چنان با باورهای رایج تضاد داشت که فقط می‌توان آن را بحث‌برانگیز توصیف کرد.

آرتور میلر نمایشنامه‌نویس، فولکر شلوندورف کارگردان و داستین هافمن بازیگر در حال خلق تله‌تئاتر «مرگ فروشنده» (۱۹۸۵) محصول مشترک رکسبرگ پروداکشنز و پانچ پروداکشنز دیده می‌شوند.

این مستند که برنده سه جایزه جمیز کانادا شده است، پرتره‌ای عمیق از رویدادهای بحران گروگان‌گیری ایران در سال‌های ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۱ ارائه می‌دهد؛ زمانی که ۵۲ آمریکایی توسط دانشجویان بنیادگرای ایرانی که به شدت از سیاست‌های آمریکا در کشورشان خشمگین بودند، به گروگان گرفته شدند. در این مستند به واکنش آمریکایی‌ها به این بحران، هم در داخل و هم در خارج از کشور پرداخته می‌شود. تمرکز اصلی در اینجا بر رفتار خود گروگان‌ها و نحوه بقای آن‌ها در چنین شرایط بی‌ثبات و متشنجی است.

شارون میچل و تیگر، بازیگران فیلم‌های بزرگسالان، در حین کار در صنعت جنسی، فراز و نشیب‌های رابطه عاشقانه خود را پشت سر می‌گذارند.

سانی رولینز، استاد ساکسیفون تنور، مدت‌هاست که به عنوان یکی از مهم‌ترین هنرمندان تاریخ جاز شناخته می‌شود و امروزه نیز او را بزرگ‌ترین بداهه‌نواز زنده جاز می‌دانند. در سال ۱۹۸۶، رابرت ماگ فیلم‌ساز، مستند بلند «غول ساکسیفون» را درباره پرتره رولینز ساخت که نام آن برگرفته از یکی از مشهورترین آلبوم‌های اوست.

دو خاخام ویرانه‌های یک کنیسه متروکه را به گروهی از کودکان یهودی در سنین دبستان نشان می‌دهند و در کنار آن‌ها می‌ایستند در حالی که بچه‌ها نان را در عسل می‌زنند، شراب می‌نوشند، دعا می‌خوانند و سرود سر می‌دهند.