آخرین فیلم های منتشر شده در سایت مای موویز

برداشتی از خیابان موفتار در منطقه ۵ پاریس، از دریچه چشمان یک زن باردار.

فیلم ویندجمر، نخستین اثر ارائه‌شده در قالب سین‌میراکل، گزارشی است از سفر آموزشی کشتی بادبانی کریستین رادیش از اسلو به آن سوی اقیانوس اطلس، عبور از دریای کارائیب، رفتن به نیویورک و بازگشت دوباره به خانه.

مجموعه‌ای جذاب با حضور ستاره‌های کمدی دوران سینمای صامت از جمله ویل راجرز، لورل و هاردی، و پلیس‌های کی‌استون.

مستندی درباره کتابخانه ملی در پاریس که این ساختمان را با فرآیندهای فهرست‌نویسی و نگهداری انواع مطالب چاپی، هم به عنوان بنای یادبود حافظه فرهنگی و هم به عنوان موجودی هیولاگونه و بیگانه به تصویر می‌کشد.

اکتبر سال ۱۹۵۵ است. مکان، روستایی در لوآر-آتلانتیک به نام لا شاپل-باس-مر است، جایی که یک کفش‌ساز قدیمی چوب‌تراش به همراه همسر و پسرخوانده‌اش زندگی و کار می‌کند. ظرافت و جزئیات دقیق حرفه این کفش‌ساز با عشق و توجهی ویژه به تصویر کشیده می‌شود. از سوی دیگر، سایه مرگ قریب‌الوقوع بر زندگی روزمره و آرام این زوج سالخورده سنگینی می‌کند.

برنده جایزه اسکار بهترین مستند کوتاه سال ۱۹۵۴. موضوع فیلم درباره کودکان مدرسه سلطنتی ناشنوایان در مارگیتِ کنت است. کودکان کم‌شنوا در حال یادگیری پرزحمت کلمات از طریق تمرین‌ها و بازی‌ها، تمرین لب‌خوانی و در نهایت تکلم نشان داده می‌شوند. روایت آرام و گاه شاعرانه ریچارد برتون به شادی دلگرم‌کننده و شجاعت کودکان می‌افزاید. این اثر در سال ۲۰۰۵ توسط آرشیو فیلم آکادمی با همکاری موسسه فیلم بریتانیا مرمت و حفظ شد.

نسخه ضبط‌شده و تصویری از یک اجرای بورلسک.

«پرندگان آبزی» مستند کوتاهی محصول سال ۱۹۵۲ به کارگردانی بن شارپستین است. این فیلم از آب‌های آرام تالاب‌ها و مرداب‌ها تا پهنه آبی و وحشی اقیانوس‌های بیکران را می‌کاود تا زیبایی و تنوع پرندگان باشکوهی را به تصویر بکشد که هر یک به شکلی بی‌نقص برای زیستگاه خود تکامل یافته‌اند. این اثر برنده جایزه اسکار بهترین مستند کوتاه دوحلقه‌ای شد.

نگاهی به سنت‌ها، رقص و آواز، آداب و رسوم مدرن و همچنین توسعه و خدمات رفاهی در جزایر کارائیب.

مجموعه‌ای بلند از فیلم‌های خبری دهه ۱۹۲۰، همراه با تفسیرهایی درباره اخبار، ورزش، سبک زندگی و شخصیت‌های تاریخی.