آخرین فیلم های منتشر شده در سایت مای موویز

آرتیوارا کونگمالای، خواننده تایلندی، یک ماراتن ۲۲۱۵ کیلومتری را برای جمع‌آوری کمک مالی جهت خرید تجهیزات حیاتی بیمارستانی سازماندهی می‌کند؛ رویدادی که ۵۵ روز به طول می‌انجامد.

کانادا، همسایه مهربان شمالی ما، تنها در سال ۲۰۱۷ پذیرای ۲۷ هزار پناهجو بود (فقط ۶ هزار نفر کمتر از آمریکا)، آن هم در حالی که جمعیتش یک‌دهم ایالات متحده است. بسیاری از این پناهجویان از سوریه و عراق آمده بودند و سفرهایشان برای رسیدن به امنیت، از نظر جسمی و روحی بسیار فرساینده بود. باربارا کاپل، کارگردان برنده جایزه اسکار، برای روایت داستان تجربه آن‌ها از یک بستر منحصربه‌فرد و خلاقانه استفاده می‌کند: یک کمپ تابستانی. کمپ پث‌فایندر واقع در جزیره‌ای کوچک در حیات وحش کانادا، بیش از یک قرن است که مکانی برای تعلق خاطر پسران کانادایی و آمریکایی بوده است. چند سال پیش، مدیر این کمپ که از دیدن اخبار جنگ غمگین و آشفته شده بود، تصمیم گرفت فرصت حضور در این کمپ را به پناهجویان بدهد. فیلم کاپل اقامت آن‌ها را به تصویر می‌کشد و پیوندهای دوستی جدید را به زیبایی ثبت می‌کند. اما همه این پسران نمی‌توانند از ذهنیت جنگ فرار کنند. مستند وطن جدید از دریچه چشم این نوجوانان، فراز و نشیب‌های شروع دوباره زندگی را به تصویر می‌کشد.

چهار جوان بیست ساله با اسکیت‌برد از شیکاگو به نیویورک سفر می‌کنند. این چهار نفر که با جهالت جوانی پیش می‌روند، مسیر خود را در جغرافیای آمریکا از میان مارپیچی از پیچ‌های اشتباه و شرایط ناگوار پیدا می‌کنند.

بیش از ۲۰۰۰ سرباز اتحادیه، مسافر و خدمه در کشتی بخار سلطانه چپانده شده بودند، در حالی که ظرفیت مجاز آن تنها ۳۷۶ نفر بود. رشوه، طمع، شلوغی بیش از حد، نگهداری ضعیف کشتی و طغیان رودخانه میسیسیپی بر اثر ذوب شدن برف‌های بهاری دست به دست هم دادند تا یک فاجعه رقم بخورد. در ۲۷ آوریل ۱۸۶۵، دیگ‌های بخار کشتی منفجر شدند و بدترین فاجعه دریایی تاریخ ایالات متحده را رقم زدند.

«شهر جوئل» مستندی با دسترسی بی‌سابقه به یک شهرک یهودی‌نشین به وسعت ۱.۱ مایل مربع در حومه شهر است که ۲۲ هزار عضو یکی از منزوی‌ترین و ارتدوکس‌ترین فرقه‌های حسیدی در آن زندگی می‌کنند. ما نبردهای آن‌ها را برای بقا دنبال می‌کنیم. در فاصله ۵۰ مایلی شمال شهر نیویورک، فرقه ساتمار «کریاس جوئل» را به عنوان یک پناهگاه مذهبی بنا کرده‌اند تا در آنجا زاد و ولد کنند و ۶۱۳ قانون تلمود را اجرا نمایند. اما با داشتن بالاترین نرخ ازدواج، تولد و رعایت مذهبی در کشور، آن‌ها بیش از حد موفق بوده‌اند. سازندگان طرحی برای دو برابر کردن اندازه دهکده ارائه داده‌اند تا با این رشد همگام شوند، اما همسایگان آن‌ها با این کار مبارزه می‌کنند زیرا معتقدند به محیط زیست آسیب می‌زند و تعادل قدرت سیاسی را برهم می‌زند.

کارگردانان، جاناتان آلتر، جان بلاک و استیو مک‌کارتی، نوشته‌های شجاعانه جیمی برسلین و پیت همیل، ستون‌نویسان نیویورکی را به تصویر می‌کشند و از این روزنامه‌نگاران برجسته و شهری که دوستش داشتند تجلیل می‌کنند.

بزرگداشتی برای زندگی و حرفه یکی از تاثیرگذارترین و مشهورترین فیلم‌سازان و کمدین‌های آمریکا، باستر کیتون، که سبک منحصر‌به‌فرد و آثار پرشمار او در دوران سینمای صامت، میراث او را به عنوان یک رویاپرداز واقعی سینما تثبیت کرد.

مستندی درباره کتاب‌های کلاسیک و ترسناک کودکان به نام «داستان‌های ترسناک برای گفتن در تاریکی». این مستند شامل گفتگو با خانواده نویسنده، پژوهشگران، فولکلورشناسان، هنرمندان و نویسندگان کتاب‌های کودکان مانند آر. ال. استاین، کیو. ال. پیرس و دیگران است.

نگاهی بدون سانسور به زندگی دیوید سورنتی، عکاس مد دهه ۹۰ و نماد فرهنگ جوانان آن دوران. این مستند داستان عکاس جوانی را روایت می‌کند که با عکس‌های شگفت‌انگیز خود شناخته می‌شد و عامل اصلی ظهور سبک «هروئین شیک» بود و نشان می‌دهد که او چگونه یک دوران را تعریف کرد.

فیلم «بازیگر نقش فرعی» داستان نبوغ نادیده‌گرفته‌شده کلود شانون (پدر نظریه اطلاعات) را روایت می‌کند؛ مردی که جهان را متحول کرد اما هرگز کنجکاوی کودکانه خود را از دست نداد.