آخرین فیلم های منتشر شده در سایت مای موویز

پیش از ام‌تی‌وی و عصر تلویزیون، «ساندی‌ها» (موسیقی‌های تصویری کوتاه) وجود داشتند. این فیلم‌های سیاه‌وسفید سه دقیقه‌ای که اولین بار در سال ۱۹۴۱ ظاهر شدند، هنرمندان دوران بیگ‌بند، جاز و سوینگ مانند دوک الینگتون، کانت بیسی، لوئیس جردن، لوئیس آرمسترانگ، جین کروپا، برادران میلز، لس پال، کب کلووی و فتس والر را به تصویر می‌کشیدند. این آثار به آغاز فعالیت حرفه‌ای هنرمندانی چون دوریس دی، نت کینگ کول، لیبراچی و دوروتی دندریج، در میان دیگران، کمک کردند. این پیش‌گامان موزیک‌ویدیوها که با انداختن یک سکه ده سنتی در دستگاه مخصوصی به نام پانورام (یک جعبه موسیقی تصویری) تماشا می‌شدند، در کلوب‌های شبانه، کافه‌های بین‌راهی، رستوران‌ها و دیگر مکان‌های عمومی در سراسر ایالات متحده قابل مشاهده بودند. این فیلم‌های کلاسیک به عنوان کپسول‌های زمان باشکوهی از موسیقی، تاریخ اجتماعی و فرهنگ عامه باقی مانده‌اند و داستان یک نقطه عطف در کشور ما را روایت می‌کنند؛ زمانی که عدم قطعیت‌های جنگ، روابط نژادی و فناوری‌های نوظهور دست به دست هم دادند تا یکی از تأثیرگذارترین فصل‌های تاریخ ملت ما را رقم بزنند.

جو استرومر به عنوان رهبر گروه «د کلش» از سال ۱۹۷۷ به بعد، زندگی مردم را برای همیشه تغییر داد. چهار سال پس از مرگ او، تأثیرش در سراسر جهان بیش از هر زمان دیگری احساس می‌شود. در مستند «آینده نوشته نشده است» ساخته جولین تمپل، کارگردان بریتانیایی، جو استرومر نه فقط به عنوان یک اسطوره یا موسیقی‌دان، بلکه به عنوان یک پیام‌رسان واقعی در عصر ما معرفی می‌شود. فیلم جولین تمپل با تکیه بر تاریخچه مشترک موسیقی پانک و دوستی نزدیکی که در سال‌های پایانی زندگی جو شکل گرفت، بزرگداشتی است برای جو استرومر؛ پیش، در حین و پس از دوران فعالیتش در گروه د کلش.

داستان الهام‌بخش و پرفراز و نشیب دکتر دوریان «داک» پاسکوویتز، موج‌سوار ۸۵ ساله، مبلغ سلامت و گورو جنسی، به همراه همسرش جولیت و نه فرزندشان؛ فرزندانی که همگی در خانه آموزش دیدند و در یک ون مسافرتی کوچک در ساحل بزرگ شدند، جایی که به موج‌سواری می‌پرداختند و مجبور بودند از رژیم غذایی و سبک زندگی سخت‌گیرانه حیوانات در حیات وحش پیروی کنند.

باب سگت، چهره مشهور تلویزیونی که شاید بیشتر برای نقش پدر مبادی آداب در سریال «فول هاوس» شناخته می‌شود، در این استندآپ کمدی پرشور، شبی غیرقابل پیش‌بینی از کمدی مخصوص بزرگسالان را اجرا می‌کند. از بخش‌های برجسته این برنامه می‌توان به اجرای ترانه «دنی تنر همجنس‌گرا نیست» (پارودی آهنگ گروه بک‌استریت بویز) و موزیک ویدیو «رولین با سگت» با حضور جیمی کندی اشاره کرد.

پراتر وین یک شهربازی و یک ماشین آرزوساز است. هیچ اختراع مکانیکی، ایده نو یا نوآوری هیجان‌انگیزی وجود نداشت که راه خود را به پراتر پیدا نکند. روایت‌های گوناگون در فیلم «پراتر» ساخته اولریک اوتینگر، این مکان پر از هیجان را به یک سینمای مدرن از جاذبه‌ها تبدیل می‌کند. تاریخچه پراتر از آغاز تا امروز توسط شخصیت‌های اصلی آن و کسانی که آن را ثبت کرده‌اند روایت می‌شود؛ از جمله تصاویر سینمایی معاصر از پراتر، مصاحبه با معرکه‌گیران، نظرات اتریشی‌ها و بازدیدکنندگان خارجی، نقل‌قول‌های سینمایی و اسناد مکتوب و تصویری. معنای پراتر، جایگاه آن به عنوان مکانی برای نوآوری‌های تکنولوژیک و نقش آن به عنوان یک رسانه فرهنگی در متونی از الفریده یلینک، جوزف فون اشترنبرگ، اریش کستنر و الیاس کانتی و همچنین در موسیقی‌های اختصاص‌یافته به این مکان تفریحی در طول تاریخ منعکس شده است.

اگر دنیا ناگهان بدون مردم شود و انسان‌ها از روی زمین محو شوند، چه اتفاقی می‌افتد؟ طبیعت چگونه و با چه سرعتی واکنش نشان می‌دهد؟ در گوشه‌ای از اروپا، دهکده متروکه چرنوبیل پس از یک آزمایش ناخواسته، پاسخ شگفت‌انگیزی به این سوال می‌دهد. چرنوبیل پس از بدترین فاجعه هسته‌ای تاریخ (۲۶ آوریل ۱۹۸۶) توسط مردم تخلیه شد. یک ذوب هسته‌ای سطح ۷ در پی انفجاری عظیم که رآکتور را نابود کرد، منجر به نشت شدید مواد رادیواکتیو شد. بیش از ۲۰ سال بعد، چرنوبیل توسط مجموعه شگفت‌انگیزی از حیات وحش و بازماندگان حیوانات خانگی که هنگام فرار ساکنان از غبار هسته‌ای در شهر رها شده بودند، تسخیر شده است. به شکلی غیرمنتظره در پی این فاجعه، چرنوبیل به پناهگاهی برای گیاهان، پرندگان و حیوانات تبدیل شده است، از جمله برخی گونه‌هایی که گمان می‌رفت در آستانه انقراض هستند.

داستان باورنکردنی دو ربات کوچک که توسط شوروی به ماه فرستاده شدند. این پروژه که در دهه ۱۹۶۰ در آزمایشگاه‌های سری شوروی طراحی شد، یکی از بزرگ‌ترین دستاوردهای فناوری در تاریخ اتحاد جماهیر شوروی به شمار می‌رود. با استفاده از آرشیوهای فضایی سابق شوروی و خاطرات چندین تن از شرکت‌کنندگان کلیدی در برنامه لوناخود، سرانجام داستان واقعی ربات‌های ماه نورد روسی بازگو می‌شود!

در سال ۲۰۰۵، گروه کوچکی از دانشمندان و فیلم‌سازان موافقت کردند که همه چیز را برای بیش از یک سال رها کنند تا به قطب جنوب سفر کرده و در انزوا زندگی کنند. با قدم گذاشتن در مسیر بزرگ‌ترین کاوشگران، رهبر سفر ژان لومیر و خدمه کشتی سدنا ۴ خود را کاملاً وقف اندازه‌گیری تهدیدات ناشی از گرمایش جهانی در مکانی کردند که زمین در آن به‌شدت آسیب‌پذیر است. فیلم حاصل، ثبت سفر شگفت‌انگیز ۴۳۰ روزه آن‌هاست که به یک اندازه ترس و تحسین را برمی‌انگیزد. این مستند با جابه‌جایی میان تصاویر مسحورکننده از زیبایی و آرامش، و سکانس‌های دلهره‌آوری که در آن خدمه کشتی خود را در آستانه فاجعه می‌بینند، سفری است که در آن خطر و شگفتی به‌طور ناگسستنی به هم پیوند خورده‌اند.

پاتریشیا داگلاس گوشه‌نشین از خلوت خود بیرون می‌آید تا درباره رسوایی سال ۱۹۳۷ استودیوی ام‌جی‌ام صحبت کند؛ ماجرایی که در آن، این استودیوی قدرتمند فیلم‌سازی او و بیش از ۱۰۰ دختر زیر سن قانونی دیگر را فریب داد تا در یک مهمانی مردانه شرکت کنند، جایی که او مورد تجاوز قرار گرفت.

فیلمی درباره تکامل فرهنگی محله ساحلی ماروبرا در سیدنی و مبارزه اجتماعی جوانان آن؛ باند موج‌سواری بدنامی که به «پسران برا» معروف هستند.