آخرین فیلم های منتشر شده در سایت مای موویز

صورت زنی که پشت جفتی دست ناپدید و دوباره ظاهر می‌شود. نورهای چشمک‌زن. ساختمانی خالی پر از راهروهای تاریک. طرح‌هایی که با نور و فیلم‌برداری با نوردهی طولانی در هوا ترسیم شده‌اند.

«من عکس‌های منظره را روی وجوه یک مکعب چسباندم و به صورت فریم‌به‌فریم از آن‌ها فیلم‌برداری کردم. به نظر می‌رسد که جعبه مدام در حال چرخش است، اما در حقیقت تنها ۹۰ درجه می‌چرخد. ترفند ایجاد این حس اساساً همان روشی است که در فیلم «فضایی» به کار رفت. هدف من برهم زدن آگاهی ما از فضا در حرکت از سه بُعد به سطح و بازگشت دوباره بود.» تاکاشی ایتو

«فیلم‌های او مانند ترن هوایی هستند. شیوه او در به آشوب کشیدن عملِ دیدن، حمله‌ای به چشم‌ها در کارکرد جسمانی‌شان است و حمله به چشم‌ها یعنی انتخاب خودِ بدن به عنوان حریف. این فیلم تنها با فیلم‌برداری از یک سالن ورزشی امن و آرام در تاریکی، باعث می‌شود عرق سرد بر تنتان بنشیند.» (کوهارو کیساراگی)

وقتی جسد یک دانشجوی تازه‌واردِ چاق و منزوی در پرطرفدارترین انجمن دخترانه دانشگاه پیدا می‌شود، سه دختر محبوب این خانه مظنونین اصلی پرونده شناخته می‌شوند.

بوریانا که در آرزوی غرب است، مصمم است در بلغاریای کمونیستی بچه‌دار نشود. با این حال، دخترش ویکتوریا در سال ۱۹۷۹ در حالی که به شکلی عجیب ناف ندارد به دنیا می‌آید و به عنوان «نوزاد دهه» کشور اعلام می‌شود. ویکتوریا که تا نه سالگی توسط دولت نازپرورده شده بود، با فروپاشی کمونیسم در اروپا، دوران شهرتش به پایان می‌رسد. اما آیا فروپاشی سیاسی و سختی‌های دوران جدید می‌تواند در نهایت ویکتوریا و مادر بی‌میلش را به هم نزدیک‌تر کند؟

در مناطق دورافتاده استرالیا، دو برادر رازهای قدیمی و دروغ‌های خانوادگی را کشف می‌کنند. با ناپدید شدن دوستانشان، آن‌ها می‌ترسند که توسط کسی یا چیزی از بدترین کابوس‌هایشان تحت تعقیب باشند؛ اما آیا این فقط یک داستان است؟ یک افسانه؟ یک فریب؟ یا واقعیت دارد؟

در سال ۱۸۹۷، در قلعه‌ای نزدیک شهر ورولف‌ویل در کوه‌های کارپات، پروفسور اورفانیک که کمی مجنون است، روی اختراعات جدیدش آزمایش می‌کند که حتی در آن زمان شامل تلویزیون و دوربین فیلم‌برداری می‌شود. او همچنین یک طرفدار متعصب اپرا است و جسد خواننده محبوبش را در سرداب قلعه نگه می‌دارد. دستیار دانشمند دیوانه بارون برای دور نگه داشتن بازدیدکنندگان کنجکاو، انواع پدیده‌های ترسناک را اختراع می‌کند تا به قلعه شهرتی وحشتناک بدهد.

ستاره بزرگ، آکیرا کوبایاشی، در نقش جیرو در این داستان پرهیاهو بازی می‌کند؛ آشپزی که رستورانی را در منطقه شلوغ گینزا افتتاح می‌کند. مهارت‌های آشپزی و ظاهر جذاب او باعث جذب زنان و همچنین دردسرهای ناخواسته می‌شود، در حالی که یک رسوایی سیاسی انفجاری پیرامون کسب‌وکار دوست‌دخترش شکل می‌گیرد.

یک ولگرد ۲۰ ساله و یک دختر ۱۶ ساله باهوش، به آرامی در شهر کوچکی که تحت تأثیر گذشته زمان جنگ خود است، پیوندی عاطفی برقرار می‌کنند.

سنگ‌تراشان هنگام استخراج و صیقل دادن بلوک‌های سنگی خود می‌گفتند: «سنگ دارد جان می‌گیرد». این تضاد، بهترین استعاره را برای مفهوم فیلم‌سازی در اختیار ماتسوموتو قرار داد. از نظر او، فیلم‌سازان همان‌گونه روی تصاویر کار می‌کنند که سنگ‌تراشان روی سنگ‌ها کار می‌کنند.