آخرین فیلم های منتشر شده در سایت مای موویز

«کریسمس در آونلی» به هتی کینگ، بزرگ خاندان سرسخت و گاهی غیرقابل‌تحمل خانواده کینگ ادای احترام می‌کند. وقتی هتی در طول تعطیلات ناگهان از حال می‌رود، در بیمارستان بستری می‌شود. او که احساس غربت و تنهایی می‌کند، شروع به ارزیابی مجدد روابط و دستاوردهای خود در زندگی می‌کند. داستان در بستر جنگ جهانی اول اتفاق می‌افتد، در حالی که خانواده کینگ خود را برای شام سنتی کریسمس آماده می‌کنند. این تجدید دیدار با مفقودالاثر شدن یکی از جوان‌ترین اعضای خانواده یعنی فلیکس در جبهه جنگ تلخ می‌شود؛ موضوعی که اختلاف نظرها درباره تلاش‌های جنگی را به شدت آشکار می‌سازد. این گروه بازیگران فوق‌العاده و توانمند در درامی امیدبخش گرد هم می‌آیند که شکنندگی زندگی و اهمیت قدرت خانواده را در دوران پرآشوب به تصویر می‌کشد.

در دهه ۱۸۴۰ در لندن، دکتر توماس بولتون [بوریس کارلوف] جرات می‌کند به رویایی غیرقابل‌تصور فکر کند: آزمایش با گازهای بیهوشی برای بدون درد کردن جراحی‌ها. در حین انجام این کار، نمایش او در برابر هیئتی از همکارانش با یک حادثه هولناک به پایان می‌رسد و بیمارش زیر تیغ جراحی به هوش می‌آید؛ او مجبور می‌شود با رسوایی سمت خود را ترک کند. برای پیچیده‌تر شدن اوضاع، او به آزمایش‌های شیمیایی خود معتاد می‌شود و با یک باند جنایتکار به رهبری بن سیاه [فرانسیس د وولف] و یک قاتل بی‌رحم به نام جو رستاخیز [کریستوفر لی] درگیر می‌شود. متاسفانه این شراکت تاریک، دکتر بولتون را به نابودی بیشتر می‌کشاند و به مشارکت ناخواسته او در قتل ختم می‌شود؛ قتلی که او را به اولین قربانی یک طرح باج‌خواهی تبدیل می‌کند.

پیرمردی چینی وارد شهر آبالون در آریزونا می‌شود و آن را برای همیشه تغییر می‌دهد؛ چرا که شهروندان، خود واقعی‌شان را در آینه سیرک مرموز لائو که پر از موجودات افسانه‌ای است، می‌بینند.

مردی به خانه خود، دهکده‌ای پس از جنگ داخلی، بازمی‌گردد و متوجه می‌شود که قانون در دست چند فرد بی‌پروا و طماع افتاده است.

در سال ۱۹۷۱، چهار دانشجوی کالج دور هم جمع شدند تا یک گروه راک تشکیل دهند. از آن زمان، این گروه خاص به نام «کوئین» ۲۶ آلبوم منتشر کرده و بیش از ۳۰۰ میلیون نسخه از آثار خود را در سراسر جهان به فروش رسانده است. محبوبیت فردی مرکوری، برایان می، راجر تیلور و جان دیکن پس از گذشت ۴۰ سال، قوی‌تر از همیشه است. اما مسیر آن‌ها همیشه هموار و بی‌دردسر نبود. کوئین سهم خود را از سختی‌ها و ضربه‌های روزگار چشید، اما آن‌ها از پس همه چیز برآمدند و این مستند نشان می‌دهد که چگونه این کار را انجام دادند؛ روایتی که در پس‌زمینه‌ای از موسیقی‌های درخشان و اجراهای زنده خیره‌کننده از گوشه و کنار جهان به تصویر کشیده می‌شود. در این فیلم، برای اولین بار، خود اعضای گروه هستند که داستانشان را بازگو می‌کنند. این اثر با مصاحبه‌های کاملاً جدید با اعضای گروه و تصاویر آرشیوی دیده‌نشده (از جمله اولین اجرای تلویزیونی آن‌ها که به تازگی کشف شده)، داستانی جذاب است که با هوشمندی، شوخ‌طبعی فراوان و صداقتی دردناک روایت می‌شود.

دین هس که برای جبران بمباران یک پرورشگاه آلمانی وارد کسوت روحانیت شده است، به این نتیجه می‌رسد که در موعظه کردن شکست خورده است. او در اوایل جنگ کره برای آموزش خلبانان دوباره به خدمت ارتش درمی‌آید و متوجه می‌شود که یتیمان کره‌ای در زباله‌های پایگاه هوایی به دنبال غذا می‌گردند. او به همراه یک معلم زیبای کره‌ای، پرورشگاهی برای آن‌ها و دیگر کودکان بی‌سرپرست راه می‌اندازد.

در دوبلین، جسد اسیدپاشی‌شده و چاقوخورده یک زن جوان در صندوق عقب لیموزین سفیر سوئیس پیدا می‌شود. سفیر، خانواده و کارکنان او همگی بلافاصله مورد سوءظن قرار می‌گیرند. افسر پلیس مسئول پرونده که با مشکل مصونیت دیپلماتیک روبرو است، از جان نورتون، بازرس سابق که به روش‌های خشنش معروف است، می‌خواهد تا یک تحقیقات غیررسمی را آغاز کند. در حالی که نورتون با دختر جذاب سفیر وارد رابطه می‌شود، چندین قتل هولناک دیگر رخ می‌دهد...

چه اتفاقی می‌افتد وقتی ضد اقتدارگراترین نسل جامعه، یعنی نوازندگان پانک راک، به مظهر اقتدار در جامعه یعنی پدر تبدیل می‌شوند؟ با حضور جمعی از چهره‌های برجسته موسیقی پانک راک از جمله مارک هاپوس از بلینک-۱۸۲، فلی از رد هات چیلی پپرز و تیم مک‌ایلریف از رایز اگنست، مستند «کلمه اف دیگر» جیم لیندبرگ، خواننده باسابقه گروه اسکیت پانک پنی‌وایز را در مسیر خنده‌دار و تاثیرگذار زندگی‌اش دنبال می‌کند؛ از فریاد زدن سرود معروف گروهش یعنی «لعنت به اقتدار» تا پذیرش نقش حیاتی و مقتدرانه پدری در میانسالی.

«دانشگاه‌های من» آخرین بخش از سه‌گانه «ماکسیم گورکی» ساخته مارک دونسکوی، کارگردان روسی است. گورکی، نویسنده آینده، پس از تحمل دوران کودکی دردناک در «کودکی من» و اقامت عذاب‌آور به عنوان یک رعیت در «شاگردی من»، با اشتیاقی سیرناپذیر برای آزادی شخصی و هنری به سن بلوغ می‌رسد. او برای کار به کارگاه‌های کشتی‌سازی می‌رود و با کارگران بندر که افرادی دائم‌الخمر و اهل فلسفه هستند همدردی می‌کند.

یک کلانتر ملایم و آرام باید در یک شهر مرزی کوچک، هم با یک آدم‌کش اجیرشده و هم با تعصبات ضد سرخ‌پوستی اهالی محلی مبارزه کند.