آخرین فیلم های منتشر شده در سایت مای موویز

وقتی همه چیز در اطراف شما فرو می‌پاشد، مردی تصمیم می‌گیرد که تئاتر کلید ماجرا و راهی برای اتحاد یک ملت است. فیلمی درباره فراز و نشیب‌های تئاتر «دِ اسپیس» (که با نام‌های «Die Ruimte» در زبان آفریکانس و «Indawo» در زبان خوسایی نیز شناخته می‌شود).

در بزرگ‌ترین دوران هیپ‌هاپ، پسر نابغه ۱۰ ساله‌ای به نام چی‌-علی انتخاب شد تا به بزرگ‌ترین هنرمندی تبدیل شود که دنیای هیپ‌هاپ به خود دیده است. با هجوم شهرت، پول و فشار، او خود را در مسیر خیابان‌ها یافت و با تصمیمی روبرو شد که زندگی‌اش را برای همیشه تغییر داد و تاریخ هیپ‌هاپ را دگرگون کرد.

«سوارکاران سرنوشت» داستان چندین کودک چابک‌سوار را در جزیره دورافتاده سومباوا در اندونزی دنبال می‌کند که یک فصل از مسابقات اسب‌دوانی را پشت سر می‌گذارند. اسب‌دوانی کودکان یک سرگرمی فرهنگی است که عمدتاً توسط طبقه فقیری از خانواده‌های روستایی انجام می‌شود که گزینه‌های اقتصادی‌شان به شدت محدود است. این فیلم به جنبه‌های طبقاتی، آموزش، رفاه کودکان و نابرابری درآمد می‌پردازد.

«دختر خوب» تصویری از ازدواج پرتنش بین یک مرد تایوانی و عروس ویتنامی اوست. این ازدواج که از تمایل یک مرد معلول برای اطاعت از مادرش و تلاش یک زن برای کمک به خانواده‌اش جهت فرار از فقر شکل گرفته، منجر به تولد دو دختر و یک درام پیچیده شده است. فیلم ما را به درون خانه‌ای می‌برد که تنش‌ها در آن شعله‌ور است.

با بازگشت به سینمای دوران ۱۹۶۸ و حرکت رو به جلو با مصاحبه‌های امروزی با جوانانی که بخش‌هایی از فیلم‌های جهش‌یافته از دل گذشته را بازسازی می‌کنند، «شکست‌های ما» تصویری از روابط فعلی ما با سیاست ترسیم می‌کند. شکست‌های ما، یا آیا نیروی کافی برای رویارویی با هرج‌ومرج امروز برایمان باقی مانده است؟

یک آزمایش فراموش‌شده توسط یک روان‌شناس کانادایی در دهه ۱۹۷۰ به نام «پارک موش‌ها» به ما نشان می‌دهد که اعتیاد به مواد مخدر واقعاً درباره خود مواد نیست؛ بلکه درباره قفس‌هایی است که در آن‌ها زندگی می‌کنیم.

تری آناستازیو، رهبر گروه فیش، که با نیاز همیشگی به خلق کردن هدایت می‌شود، پروژه‌های جدیدی را بر عهده می‌گیرد؛ از جمله شخصی‌ترین آثار موسیقی‌اش تا به امروز و همچنین کنسرت جاه‌طلبانه شب سال نو گروه فیش در مدیسون اسکوئر گاردن.

اولین مستند مروری بر کارنامه هنری لیدیا لانچ که هنر تقابلی، تند و تیز و همیشه پرانرژی او را به تصویر می‌کشد. لانچ به عنوان نماد برجسته جنبش «نو ویو» در اواخر دهه ۷۰ میلادی در نیویورک، یک عمر فعالیت در موسیقی و اجرای گفتارمحور را وقف حق مطلق هر زن برای لذت‌جویی و گفتن «برو به درک!» با صدایی به بلندی هر مردی کرده است. در این دوران حملات بی‌پایان علیه زنان، این فیلم فراخوانی است برای به رسمیت شناختن تنها چیزی که ما را متحد خواهد کرد: هنر؛ به عنوان مرهمی جهانی برای تمام تروماهای ما.

سه کوسه سفید بزرگ در آب‌های ساحلی اوآهو دیده می‌شوند، اما ممکن است کوسه دیگری درست زیر سطح آب در کمین باشد.

بیش از یک دهه پس از ترک فرقه مذهبی که دوران کودکی‌اش را تحت سلطه داشت، کارا جونز فیلم‌ساز با دوران حضورش در «کلیسای اتحاد» دست‌وپنجه نرم می‌کند.