آخرین فیلم های منتشر شده در سایت مای موویز

در طول جنگ جهانی اول، رقصنده‌ای به نام جری جونز یک نمایش کاملاً سربازی را در برادوی به نام «ییپ ییپ یفهانک» روی صحنه می‌برد. او پس از مجروح شدن در جنگ، به یک تهیه‌کننده تبدیل می‌شود. در جریان جنگ جهانی دوم، پسرش جانی جونز که پیش از این دستیار پدرش بود، دستور می‌گیرد تا نمایش سربازی جدیدی را به نام «این است ارتش» اجرا کند. اما او در زندگی شخصی خود با مشکلاتی روبه‌رو است، زیرا تا زمان پایان جنگ از ازدواج با نامزدش خودداری می‌کند.

کانستانس شاو، ستاره رقص برادوی، و جوزف ریوینگتون رینولدز، که یکی از طرف‌داران پروپاقرص اوست، پس از جدایی کانستانس از نامزدش با یکدیگر ازدواج می‌کنند. کانی فکر می‌کند جوزف صاحب یک معدن طلا است، اما او در واقع به عنوان اتوکش در خشک‌شویی یک هتل کار می‌کند. وقتی همه به هویت واقعی او پی می‌برند، جوزف از ورود به تئاتر منع می‌شود. اما وقتی او دوباره مخفیانه وارد تئاتر می‌شود، از توطئه‌ای برای منفجر کردن بمب در انبار مهمات مجاور باخبر می‌شود.

گیلدرزلیو به عنوان هیئت منصفه دادگاه احضار می‌شود.

در اوج جنگ جهانی دوم، آلمانی‌ها متوجه می‌شوند که یک شخصیت برجسته بریتانیایی قرار است در خانه ییلاقی لرد باکلی اقامت کند. آن‌ها نقشه‌ای می‌کشند تا لرد باکلی واقعی را بدزدند و بازیگری را به انگلستان بفرستند که با تغییر چهره، به همراه تعدادی فرد مسلح در کمین آن مهمان بنشیند و او را با خود به آلمان ببرد.

ایوان کوزنتسوف، مهندس روسی، در طول جنگ جهانی دوم خاطرات دوران اقامت خود در انگلستان پیش از جنگ را روایت می‌کند؛ زمانی که روی یک پروانه جدید برای کشتی‌های یخ‌شکن کار می‌کرد. ایوان که شناخت درستی از مردم بریتانیا ندارد و بر اساس شنیده‌ها متقاعد شده که آن‌ها سطحی و ریاکار هستند، رفتارشان هم او را گیج می‌کند و هم برایش خنده‌دار است. او نظرات خود را درباره بریتانیایی‌ها رک و بی‌پرده بیان می‌کند و این موضوع در ابتدا میزبانانش را آزرده می‌سازد، از جمله آن تیزدال زیبا را که پدربزرگش اداره شرکت کشتی‌سازی خریدار پروانه ایوان را بر عهده دارد. با این حال، هر چه ایوان بیشتر می‌ماند، شوخ‌طبعی، صمیمیت، قدرت و اعتقاد مردم بریتانیا را بیشتر درک می‌کند و آن‌ها نیز او را بیشتر به عنوان یک دوست می‌بینند تا یک روسی مشکوک. هم‌زمان با شکل‌گیری یک رابطه عاطفی میان ایوان و آن، پیوند فرهنگی نیز میان آن‌ها آغاز می‌شود، به ویژه با شروع جنگ و حمله آلمان به روسیه.

بازی قدیمی حدس زدن مهره زیر لیوان این بار شکل جدیدی به خود می‌گیرد؛ چرا که دونالد داک پس از ساعت خاموشی بیرون از پادگان مانده است و حالا باید بدون اینکه توجه پیت را جلب کند، مخفیانه به داخل بازگردد.

وودی دارکوب از سیرک دیدن می‌کند. او در حالی که آواز «من به نمایشگاه حیوانات رفتم» را می‌خواند، از میان قفس یک ببر عبور می‌کند. وقتی وودی به یک کرگدن نگاه می‌کند، شیر نزدیکی هات‌داگ وودی را می‌خورد. وودی با قرار دادن دم شیر در نان ساندویچ انتقام می‌گیرد؛ شیر دم خودش را می‌خورد. وودی در مرحله بعد سعی می‌کند مخفیانه وارد چادر اصلی شود و درگیری‌های او با نگهبان، بقیه کارتون را پر می‌کند. ابتدا نگهبان به وودی می‌گوید که می‌تواند در ازای آب دادن به یک فیل، بلیت ورود بگیرد، اما وقتی وودی خرطوم فیل را به شیر آتش‌نشانی می‌بندد، اصلا خوشحال نمی‌شود. تعقیب و گریز آغاز می‌شود و به قفس رام‌کننده شیر، روی بندبازی و دوچرخه‌سواری روی طناب کشیده می‌شود. در نهایت هم وودی و هم نگهبان به عنوان هدف در سالن تیراندازی قرار می‌گیرند.

روز مسابقه بزرگ بیسبال بین دو تیم «دریپس» و «دروپس» است و دارکوب زبله تلاش می‌کند بدون خریدن بلیط و مخفیانه وارد ورزشگاه شود. یک مامور پلیس مدام او را به بیرون پرت می‌کند، اما دارکوب زبله با پوشیدن لباس بیسبال (از جمله کلاه مخصوص بیسبال، چون بازیکنان کلاه معمولی سر نمی‌کنند) وارد زمین می‌شود و خیلی زود خودش را وسط بازی پیدا می‌کند. او در نهایت با بارانی از توپ‌های بیسبال که همه تماشاچیان ورزشگاه به سمتش پرتاب می‌کنند، به تابلوی نتایج دوخته می‌شود.

ملوان زبل به یک دکل جدید نیاز دارد، بنابراین شروع به قطع کردن یک درخت بلند می‌کند؛ اما دارکوبی که روی آن درخت زندگی می‌کند، ایده‌های دیگری در سر دارد.

ملوان زبل کار بزرگی در غرق کردن کشتی‌های ژاپنی انجام می‌دهد. یک کبوتر نامه‌بر برای او خبری می‌آورد مبنی بر اینکه یک ماه مرخصی به او داده شده است، که او قصد دارد آن را با اولیو و برادرزاده‌هایش بگذراند. اما به محض ورود، اولیو با ماشین از روی او رد می‌شود و بلافاصله او را با برادرزاده‌هایش که در حال تمرین دفاع خانگی هستند، تنها می‌گذارد.