آخرین فیلم های منتشر شده در سایت مای موویز

یک نوجوان اهل سیدنی تلاش می‌کند تا با کمک پسرعموی ۱۴ ساله و عجیب‌وغریبش، به یک خواننده راک تبدیل شود.

در توکیوی بایر و آینده‌نگرانه که پر از بزرگراه‌ها و زمین‌های متروکه است، گروهی از باندهای پانک پر سر و صدا و طرفدارانشان گرد هم می‌آیند تا به زندگی کند و کسل‌کننده ژاپنی اعتراض کنند.

در طول سال‌های ۱۹۷۷ تا ۱۹۸۱، گروه «پلیس» به یک تور جهانی واقعی رفت که آن‌ها را از بیش از ده کشور عبور داد؛ از جمله بسیاری از کشورهایی که اکثر گروه‌های راک آن دوره به آن‌ها نمی‌رسیدند. این فیلم شامل بخش‌های برجسته این تور است که شامل توقف‌هایی در ژاپن، هنگ‌کنگ، هند، مصر، استرالیا و آمریکای لاتین می‌شود. ۱۶ آهنگ که به صورت زنده در طول تور ضبط شده‌اند در این فیلم نمایش داده می‌شوند؛ با این حال، این چیزی بیش از یک کنسرت ویدیویی راک است و شامل صحنه‌های طنزآمیز پشت صحنه است که گروه را در حال تجربه برخی از مناظر، آداب و رسوم و فرهنگ سرزمین‌هایی که طرفدارانشان خانه می‌نامند، نشان می‌دهد.

لی کویینونز، هنرمند افسانه‌ای گرافیتی نیویورک، نقش زورو، معروف‌ترین و گریزپاترین گرافیتی‌نویس شهر را بازی می‌کند. داستان اصلی فیلم به تنش میان اشتیاق زورو به هنرش و زندگی شخصی او، به‌ویژه رابطه پرتنش او با همکار هنرمندش رز می‌پردازد.

دنی، نوازنده ساکسیفون، پس از اجرای یک برنامه، شاهد قتل مدیر برنامه‌های خود و یک دختر ناشنوا و لال می‌شود. او که توسط پلیس بازجویی می‌شود، تنها کفش‌های ارتوپدی سرکرده قاتلان را به یاد می‌آورد. به این ترتیب، تلاش او برای انتقام گرفتن خون آن دختر آغاز می‌شود.

زندگی و آثار آهنگساز بزرگ روس، دیمیتری شوستاکوویچ، در این مستند از طریق تصاویر و صداهای نادری از آرشیوهای مختلف که زمانی توسط دولت شوروی سانسور شده بودند، به تصویر کشیده می‌شود. نگاهی کوتاه به زندگی او، از دوران نبوغ در کودکی تا تبدیل شدن به هنرمندی تراز اول، آثار مشهورش و سال‌های پایانی زندگی با وضعیتی رو به وخامت.

تاریخچه موسیقی عامه‌پسند آمریکا با تاریخچه یک خانواده مهاجر یهودی روسی هم‌راستا می‌شود، به طوری که هر یک از نوادگان ذکور این خانواده دارای استعدادهای موسیقی متفاوتی هستند.

فیلم «در سایه خورشید» از علاقه درک جارمن به فرآیندهای کیمیاگری به عنوان استعاره‌ای برای بازآفرینی فیلم‌های سوپر ۸ بهره می‌برد. جارمن زمانی پیوند نور و ماده در سینما را یک «پیوند کیمیاگرانه» توصیف کرده بود و در طول دوران حرفه‌ای خود با ایجاد نمادگرایی رویایی از طریق روی هم قرار دادن تصویر و حرکت دست به تجربه زد. نام نهایی فیلم که در ابتدا «آخرالزمان انگلیسی» نام داشت، از یک متن کیمیاگری قرن هفدهمی گرفته شده است که از این عبارت به عنوان مترادفی برای سنگ فلاسفه استفاده می‌کرد؛ ماده‌ای بسیار ارزشمند که فلزات پایه را به طلا و نقره تبدیل می‌کند. این فیلم به عنوان گامی به سوی ایده یک ویدئوی محیطی در نظر گرفته شده بود که مانند همتای موسیقایی خود، برای بهبود و تلطیف فضای محیط طراحی شده است.

فیلم «خروج... از سمت چپ صحنه» در جریان تور جهانی سال ۱۹۸۱ گروه راش در مونترال کانادا فیلم‌برداری شد؛ توری که کانادا، ایالات متحده و اروپا را در بر گرفت و بیش از یک میلیون تماشاگر داشت. این ویدیو حاصل کار پنج دوربین ۱۶ میلی‌متری مجزا، اعم از دستی و ثابت بود که در جلوی صحنه پشت موانع و در نقاط استراتژیک مختلف روی صحنه فعالیت می‌کردند. در طول اجرا در تالار مونترال، صدا توسط واحد سیار «لو موبیل» با کنترل تری براون و گای شاربونو ضبط شد. سپس صدا به صورت دیجیتال در استودیوی «لو استودیو» در مورین هایتس کبک، یعنی همان‌جایی که آلبوم‌های تصاویر متحرک، موج‌های ماندگار و سیگنال‌ها ضبط و میکس شده بودند، میکس شد. نتیجه کار، یعنی فیلم «خروج... از سمت چپ صحنه» (که اجرای متفاوتی نسبت به آلبوم زنده با همین نام است)، نشان‌دهنده یک ساعت از برجسته‌ترین بخش‌های نمایش دو ساعته گروه راش روی صحنه است و آثار آلبوم‌های تصاویر متحرک، موج‌های ماندگار، نیم‌کره‌ها و وداع با پادشاهان را به تصویر می‌کشد.

پرتره‌ای از گروه موسیقی پیشگام مراکشی «ناس الغیوان» که مجموعه‌ای از اجراهای زنده و پرشور آن‌ها را در تونس، مراکش و فرانسه، در خیابان‌های کازابلانکا و در گفتگوهای صمیمی به تصویر می‌کشد. این گروه که با آواز و سازهای سنتی داستان‌سرایی می‌کردند و پیوندهایی با تئاتر سیاسی داشتند، به لطف ترانه‌های عصیانگر و صدای کاملاً آکوستیک و بی‌نظیر خود که از ریتم‌های بربر، شعرخوانی ملحون و رقص‌های گناوه الهام گرفته بود، به یک پدیده محلی و شهرتی بین‌المللی تبدیل شدند.