آخرین فیلم های منتشر شده در سایت مای موویز

مستندی درباره یک گروه از راهبه‌های فعال سیاسی در مونترال.

این فیلم مستند زندگی دو درگ کوئین به نام‌های لاوو کنترر و فرانکی کانگا را دنبال می‌کند که خود را برای آخر هفته جشن هویت کوئیر نیواورلئان، یعنی انحطاط جنوبی، آماده می‌کنند.

اولریکه اوتینگر خاطرات شخصی خود از زندگی بوهیمین پاریسی و تحولات شدید اجتماعی، سیاسی و فرهنگی آن دوران را در قالب یک «شعر تصویری» سینمایی به تصویر می‌کشد.

کاوشی در پیامدهای کشف تکان‌دهنده جو بولاموینی، پژوهشگر آزمایشگاه رسانه ام‌آی‌تی، مبنی بر اینکه فناوری تشخیص چهره، صورت‌های تیره را به درستی تشخیص نمی‌دهد؛ و تلاش او برای تصویب اولین قانون در ایالات متحده جهت مقابله با سوگیری در الگوریتم‌هایی که بر زندگی همه ما تأثیر می‌گذارند.

این فیلم داستان حادثه چرنوبیل را از طریق مجموعه‌ای از شهادت‌های شخصی و منحصربه‌فرد شرکت‌کنندگان در آن روایت می‌کند. تجربیات گذشته سخت و نتایج غم‌انگیز امروز، تصویر کاملی از این حادثه را پس از گذشت ۳۰ سال بازسازی می‌کند.

پرتره‌ای مستند از جوی مک‌کین، ملکه موسیقی کانتری استرالیا. این اثر فعالیت هنری و ترانه‌سرایی او، دهه‌ها تور دور استرالیا و ازدواج بیش از ۵۰ ساله‌اش با همکار موسیقی‌دانش، اسلیم داستی را دنبال می‌کند.

در حالی که جنگ جهانی دوم در حال شکل‌گیری است، پاپ پیوس یازدهم از یک کشیش متواضع آمریکایی می‌خواهد تا به او در به چالش کشیدن شرارت‌های نازیسم و یهودستیزی کمک کند. اما مرگ او فرا می‌رسد و پاپ پیوس دوازدهم رویکرد بسیار متفاوتی را در قبال هیتلر و هولوکاست در پیش می‌گیرد.

یک کشور، دو سیستم؟ به هیچ وجه! این شعار جوانان تایوان است. اما چین تحت رهبری رئیس‌جمهور شی جین‌پینگ، بیش از هر زمان دیگری می‌خواهد جزیره تایوان را مانند هنگ‌کنگ به قلمرو خود بازگرداند. آیا دموکراسی نوپای تایوان در همسایگی چین که با فناوری دیجیتال هدایت می‌شود، می‌تواند در برابر پیشروی‌های امپراتوری میانه مقاومت کند؟ از نظر چین، تایوان یک استان جدا شده است که باید به خاک اصلی بازگردد. اما برای ۲۴ میلیون ساکن آن، تایوان کشوری مستقل با قانون اساسی و رهبران منتخب دموکراتیک خود است. اکنون که هنگ‌کنگ تحت کنترل درآمده، تایوان مصمم است به عنوان یک دموکراسی پویا و جوان ایستادگی کند. اما این کار آسان نخواهد بود. از زمان جنبش آفتابگردان در سال ۲۰۱۴، زمانی که جوانان برای جلوگیری از توافق اقتصادی با چین به خیابان‌ها آمدند، گروه‌های شهروندی برای شفافیت نهادها مبارزه می‌کنند.

در دهه ۱۹۸۰ میلادی، دنیای موج‌سواری حرفه‌ای سیرکی از رنگ‌های شب‌رنگ، موهای دکلره‌شده و غرور افراطی مردانه است. «دخترها نمی‌توانند موج‌سواری کنند» داستان گروهی از موج‌سواران سرکش را دنبال می‌کند که با دنیای موج‌سواری حرفه‌ای مردسالار به مبارزه برخاستند تا به برابری دست یابند و این ورزش را برای همیشه تغییر دهند. این مستند با حضور اسطوره‌های موج‌سواری از جمله جودی کوپر، فریدا زامبا، پائولین منزر، لیزا اندرسون، پم باریج، وندی بوتا، لین بیچلی و دیگران، روایتی پرهیجان از برخورد شخصیت‌ها، تبعیض جنسیتی، ماجراجویی و دل‌شکستگی است که در آن هر زن برخلاف تمام دشواری‌ها می‌جنگد تا رویای رقابت خود را به واقعیت تبدیل کند.

این اولین و تنها مستند بلند درباره زندگی و سینمای خورخه گرائو فقید است؛ فیلم‌سازی که بیشتر برای شاهکار کلاسیک خود در ژانر وحشت اجتماعی سیاسی یعنی «مردگان متحرک در سردخانه منچستر» (۱۹۷۴) شناخته می‌شود؛ اثری که برخی منتقدان آن را نقدی تند بر حکومت فرانکو می‌دانند، هرچند که داستان آن در یک کشور خارجی روایت می‌شود.