The Long Walk (2025)
پیادهروی طولانی
در جامعهای تمامیتخواه، هرسال رویدادی برگزار میشود به نام «پیاده روی طولانی»؛ یک رقابت بیرحمانه که در آن 100 پسر نوجوان انتخاب میشوند تا تنها یک قانون ساده را رعایت کنند: بدون توقف، بدون خواب، فقط راه برو؛ تا زمانی که فقط یک نفر باقی بماند.
کارگردان:
Francis Lawrence
کشور:
ایالات متحده
به این فیلم امتیاز بدهید
بازیگران
دانلود فیلم
آخرین بهروزرسانی نسخه دوبله پارسی اضافه شد. سوابق بهروزرسانی
- زیرنویس فارسی اضافه شد.
همهی فیلمها و سریالهای مای موویز کامل و بدون سانسور و بدون حذفیات هستن.
نسخه دوبله فارسی
فایل کامل فیلم همراه با صدای دوبله فارسی
نسخه زبان اصلی
فایل کامل فیلم با صدای اصلی (بدون دوبله)
فایل صوتی جداگانه
فقط فایل صدا، برای افزودن به نسخه دلخواه خودتان
صدای دوبله فارسی
برای دانلود وارد شوید
صدای زبان اصلی
برای دانلود وارد شوید
زیرنویسهای فارسی و سایر زبانها (بدون تطبیق نام فایل)
مخصوص نسخه دوبله
پارسی
برچسبها
فیلمهای مشابه
دیدگاهها (37)
این نظر حاوی اسپویل است (کلیک کنید)
درود عزيزان ؛ اول از همه من 47 سالمه و اين فيلمو ديروز ديدم . تيك اسپويل را ميزنم كه عزيزان متوجه باشن و اگه خواستند نظر بنده را در مورد فيلم ببينن. كارگردان فيلم آقاي فرانسيس لورنس يه جورايي صاحب سبك تو فيلماي ژانر بقا و آخر الزماني هستش و از سري فيلمهاي عطش بازي كه بگذريم فيلم من يك افسانه هستمش عاليه . اما در مورد اين آخرين كارش نظر بنده اينكه اولا اگه فيلمو نبينيد كلا هيچ چيز مهمي را از دست نداديد چون با يه فيلم در سبك بقا و البته آخرالزماني با داستاني مبهم ، گنگ و پاياني فاجعه بار روبرو هستيد . دوستان معمولا فيلمهاي سبك بقا آخرالزماني حكايت از آينده ايي دور يا حداقل يه مقدار دورتر از زمان حال داره ولي داستان اين فيلم طبق صحنه آرايي ، دكور و لباس بازيگران و البته خودروهاي داخل فيلم دهه شصت تا اوايل دهه هفتاد ميلادي روايت ميشه . شما از همون ابتدا ميدونيد قراره تعداد نفرات شركت كننده در اون پياده روي مرگبار يكي يكي كم بشه تا برسه به يكي دو شخصيت نسبتاً اصلي داستان . در ضمن فيلم اصلا ترسناك نيست و بايد يه ژانري ساخته بشه به اسمه (مبهم ) ! اما پايان فيلم ، شما وقتي با تيتراژ پاياني فيلم روبرو ميشيد ميگيد همين ؟!!! يعني يك ساعت و تقريبا چهل و خورده ايي دقيقه همين !؟ضعف بسيار بزرگ فيلم به نظر من اينه كه روي شخصيت ها اصلا كار نشده بخصوص شخصيت منفي فيلم اون ژنرال نظامي كه از نا كجا آبادي اومده و بدون دلايل منطقي يه همچنين جنايت هايي را مرتكب ميشه !!!
شايد يك ايده بزرگ پشت اين فيلم بوده . ولي به نظر من حقير به هيچ عنوان نتونستن خوب از كار درش بيارند . من كه اينجور حس كردم شايدم من اشتباه متوجه شدم . شاد و پيروز باشيد يا حق
37
یه فیلمیه که اگر بری توش، با خودش میکِشِتت. دردش رو حس میکنی، خستگیش رو، ترسش رو. اما نه به سبک ترسهای ترسناکِ معمول. این ترس از درون آدم درمیاد، وقتی میبینی آدمها مجبورند انتخاب کنن: یکی بمونه و بقیه بمیرن.
نهایتاً، فیلم میگه که زندگی گاهی یه مسابقه مضحکه: نظامها به آدمها وعده میدن، میگن اگر تلاش کنی، برندهای، اما وقتی مسابقه شروع میشه، میبینی خیلی چیزا دست تو نیست.
خلاصهاش اینکه فیلمی است زخمخورده، تلخ، ولی ارزش تحمل کردن را دارد. مخصوصاً اگر از سینمایی که فقط میخواد سرگرمت کنه، خسته باشی.
نهایتاً، فیلم میگه که زندگی گاهی یه مسابقه مضحکه: نظامها به آدمها وعده میدن، میگن اگر تلاش کنی، برندهای، اما وقتی مسابقه شروع میشه، میبینی خیلی چیزا دست تو نیست.
خلاصهاش اینکه فیلمی است زخمخورده، تلخ، ولی ارزش تحمل کردن را دارد. مخصوصاً اگر از سینمایی که فقط میخواد سرگرمت کنه، خسته باشی.
22
سلام،فیلم به هیچ عنوان دردسته ژانروحشت براساس تعریف امروز از ترس قرارنمیگیرد ،اما ازآن جهت ترسناک هست که شیطان هم گاهی بادیدن این حد از ذات پلید انسان وحشت میکند،درامی فلسفی غم انگیز تامل برانگیز وتکاندهنده که مدتها ذهن کسانی که درپی معنا در زندگی هستندرادرگیرخواهدکرد،مسلما مناسب هرسلیقه ای نیست،ازدیدگاه و جهان بینی من تحسین برانگیز غمناک و نمره فیلم ۷ونیم است،اما اگر برای سرگرمی،تفریح،وقت گذرانی یا ژانر وحشت میخواهید دانلودکنید دنبال گزینه دیگری باشید،زیرا این فیلم دراصل معناگرایانه روانشناسی فلسفی داستانی و غم افزاست ،باتشکرازمای موویز
6
این نظر حاوی اسپویل است (کلیک کنید)
(اسپویل شده)داستان فیلم زیباست و خود فیلم هم, ساخت و بازیگری خیلی خوب داره که به شکلی راجع به کار حکومت های توتالیزه در ابداع سرگرمی برای انحراف افکار مردم از مشکلات اقتصادی/اجتماعی موجود رو جامعه است. فیلمبردار غالبا سعی کرده که از افراد نمای نزدیک بگیره تا افکار/احوالات شخصیت ها رو بهتر نشان بده. یه موضوع جالب فیلم اینه که بعضی از پسرها علارغم همه محدودیت ها و سختی ها همچنان سعی میکنن که هویت انسان خودشان را حفظ کنن و با دیگران مهربان و انسانی رفتار کنن در صورتی که بعضی دیگر هویت انسانی خودشان رو از دست میدن و به تنها چیزی که فکر میکنن جایزه، شادی از حذف فیزیکی دیگران یا تمسخر افراد ضعیف هستش.
ری و دوستش نمونه بهتری از این موضوع هستن چونکه ری علارغم دلتنگی مادرش و آرزوی انتقام قاتل پدرش تصمیم میگیره که خودش رو حذف کنه تا جایزه به دوستش که احتیاج بیشتری بهش داره برسه و البته دوستش با اینکه به جایزه خیلی احتیاج داره اما تصمیم میگیره که از جایزه دست بکشه و آرزوی ری واسه انتقام رو عملی کنه.
اگه فیلم بایسیکل ران مخمل باف رو دیده باشین، اونجا هم نسیم (که هفت روز بایستی دوچرخه بزنه تا پولی واسه درمان زنش بدست بیاره) علارغم همه رنج/بیخوابی/خستگی ناشی از دوچرخه رانی، هویت انسانی خودش رو حفظ میکنه و مثلا از روی دوچرخه روی پسرش پتو میگذاره تا سردش نشه و البته چند کار دیکه). موضوع جالب راجع به این فیلم و بایسیکل ران اینه که هویت انسانی و مهربانی و به فکر دیگران بودن در بعضی انسانها علارغم مشکلات/سختی ها همچنان حفظ میشه درحالی که در بعضی ها کاملا ازبین میره ... ۸/۱۰
4
این نظر حاوی اسپویل است (کلیک کنید)
دوستان عزیز و بزرگوار نظر من حاوی اسپویل هست ولی از قصد تیک اسپویل رو نزدم که دوستانی که فیلم رو دیدن ی بار دیگه با این دیدگاه ببینن و کسانی که ندیدن باز با این دید به تماشای فیلم بپردازن و لذت ببرن چون تو نظرات دوستان خیلی بی انصافی شده بود به این اثر..در ابتدا ما با ی فیلم فلسفی مواجه هستیم که چندین پوسته داره که به صورت ی داستانی که به نظر غیر واقعی میاد پنهان شده. در اینجور فیلم ها ما باید بخاطر اینکه به واقعیت و حرف اصلی فیلم برسیم چند سوال ساده رو برای خودمون مطرح کنیم در هنگام نگاه کردن حتی سوال اول رو خود شخصیت اصلی فیلم ری یا همون شماره ۴۷ مطرح میکنه. چرا جوان های ی کشور مثل آمریکا در دهه ۶۰ میلادی باید برای شرکت در یک مسابقه که کل شرکت کننده هاش ۵۰ نفر هست و با قرعه کشی انتخاب میشن و شانس برد این افراد منتخب فقط ۲ درصد هستش و بقیه خواهند مرد شرکت کنن؟ چرا پس از شروع مسابقه حق وایسادن، استراحت کردن، آهسته حرکت کردن یا خروج از مسیر رو ندارن وگرنه خواهند مرد؟ چرا سرگرد تا نزدیک فینال اجازه حضور تماشاچی نداده؟ چرا مسیر و سکانس های مسیر آنقدر غمگین هستش... چرا جوان های پسر ۱۸ سال به بالا در حدود یک رنج سنی در مسابقه هستن و خبری از دخترها و افراد مسنتر و یا نو جوانها نیست؟
به نظرتون شبیه زندگی مسابقه ای و ماشینی جامعه امروزی نیست؟ تمام افراد جامعه وقتی به سن ۱۸ میرسن دیگه خبری از دوران نوجوانی و بازیگوشی هاش نیست و ما افراد آماده مسابقه میشیم...
همه بی وقفه در تلاش هستن تا در زندگی برنده بشن بدون اینکه بدونن فلسفه زندگی کردن و مسیر چیه و آخرش با چه قیمتی و چقدر شانس بردن به مسیرمون ادامه میدیم؟ تربیت جامعه و خانواده و معیارهایی که ما برای خودمون از زندگی در جامعه تعریف کردیم همون گلوله های تیم سرگرد هستن که نفرات رو حذف میکنه در صورت آهسته رفتن، شورش و یا خروج از مسیر... به نظرتون چرا در دوران قدیم آنقدر زندگی ها پر صفا و با محبت و دل ها خوش بود با اینکه امکانات خیلی کم بود ولی الان با اینکه خیلی امکانات بیشتره و در دسترس تره و تلاشمون هم بیشتره ولی دل هامون خوش نیست... این داستان غم انگیزه دوران مدرنه...
ببخشید طولانی شد خیلی خواستم خلاصه کنم ولی خلاصه تر از این نشد.چون میشه ساعت ها در مورد این فیلم صحبت کرد. از همتون عذر میخوام در پناه حق باشید
2
فیلم "پیاده روی طولانی" اثر کارگردان برجسته "فرانسیس لورنس" هست که چندی از آثارش به شرح زیر است :
I Am Legend
The Hunger Games
Constantine
نمیدونم چرا شرایط فیلم و سیاست حاکم بر داستان ، احساس همزادپنداری کردم ...
تو فیلم شاهد یک داستان دیکتاتوری با تم خاکستری هستیم ...
داستان خیلی خوب روایت شد و با کمترین اشاره ، شمارو از دنیاش آگاه میکنه ..
شخصیت پردازی و بازیگرا خیلی خوب بودن ، جوری که اسماشون یادتون میمونه و شمارو درگیرش میکنه ...
هیجان فیلم نسبتا خوبه و شمارو تا لحظه اخر جذب میکنه ...
البته یه نقد بزرگی که اذیتم کرد ، پایان بندیش بود که تو یه آن اتفاق میوفته و آخر فیلم یه جورایی غیر منطقیه ... یه نقد دیگه هم ، فیلم برداری و لوکیشن های محدود فیلم هست که فقط تو یه ایالت بود و میتونستن با تنوع محیط ، فیلم رو جذاب تر کنن
در کل با یه فیلم تماشایی طرفید ...
نمره من 7 از 10
I Am Legend
The Hunger Games
Constantine
نمیدونم چرا شرایط فیلم و سیاست حاکم بر داستان ، احساس همزادپنداری کردم ...
تو فیلم شاهد یک داستان دیکتاتوری با تم خاکستری هستیم ...
داستان خیلی خوب روایت شد و با کمترین اشاره ، شمارو از دنیاش آگاه میکنه ..
شخصیت پردازی و بازیگرا خیلی خوب بودن ، جوری که اسماشون یادتون میمونه و شمارو درگیرش میکنه ...
هیجان فیلم نسبتا خوبه و شمارو تا لحظه اخر جذب میکنه ...
البته یه نقد بزرگی که اذیتم کرد ، پایان بندیش بود که تو یه آن اتفاق میوفته و آخر فیلم یه جورایی غیر منطقیه ... یه نقد دیگه هم ، فیلم برداری و لوکیشن های محدود فیلم هست که فقط تو یه ایالت بود و میتونستن با تنوع محیط ، فیلم رو جذاب تر کنن
در کل با یه فیلم تماشایی طرفید ...
نمره من 7 از 10
1
این فیلم علی رغم موضوع پیش پا افتاده ای که داره به قدری قشنگ و خلاقانه ساخته شده که نه تنها کسالت آور نیست بلکه جوری کارگردان تو رو با خودش همراه می کنه که در مفاهیم و ساختار زیباش غرق می شی و بسیار شما رو به تفکر وا می داره و دست آخر هم شما رو غافلگیر می کنه جوری که چند روزی افکارتون درگیر فیلم خواهد بود. من به این فیلم ۹ از ۱۰ می دم
0
در دوران نوجوانی در مسابقه دو شرکت کردم باید 50 دور دور یک محوطه میزدیم من 50 دور و زدم از خط پایان گذشتم و رفتم گوشه ای دراز کشیدم نیم ساعت دویدم و چون نفر اول شده بودم متوجه یک داستانی نشدم اینکه من 49 دور زدم نه 50 دور جالبیش اینجلاست که اجازه شرکت در مسابقاتی بعدی و نداشتم چون مسابقه و تموم نکرده بودم یعنی نفر آخر اگر میشدم شانس داشتم بازم شرکت کنم خیلی شبیه این فیلم باید مسابقه و تمام کنی والا حق ادامه دادن نداری
0
اگه راست باشه داشتنی که گفتی دوست عزیز میشه ازش اصلا فیلم ساخت،البته فیلم کوتاه،به جان داییم
0
