Mongrel (2024)

با درود
فیلم در Cannes Film Festival جایزه گرفته (موفق به کسب جایزه "Nouveau Talent" یا همان جایزه استعداد نوین شد. این جایزه به فیلمایی تعلق می‌گیره که در اونا نشانی از قابلیّتای برجسته در کارگردانی، داستان‌سرایی و اجرای فیلم وجود داشته باشه؛ این فیلم به دلیل نوآوری در روایت، انتخاب شخصیّتایه انسانی و پیچیدگیایه روانیه شخصیّتا تونست مورد توجّه داوران و منتقدان قرار بگیره)؛ فیلم به طور کلی بر موضوعاتی مثل فقر، مبارزه برای بقا و عزّت نفس تمرکز داره. "Mongrel" با استفاده از یک داستان ساده اما عمیق، به موضوعاتی مثل شجاعت، انتخاب‌های دشوار و انسانیّت پرداخته. شخصیت Oom نمادی از کسانی است که در جامعه‌ای که به مدارک رسمی و آموزش‌های شغلی تأکید می‌کنه، از جایگاه پایین‌تری برخوردارن، اما در حقیقت، توانایی‌ها و مهارت‌های انسانی در موقعیت‌های بحرانی، از اینجور آدما ظهور می‌کنه.
کارگردانیه فیلم به شدت متّکی به فضای بصری و محیطیه که در فیلم در اون روایت می‌شه. کوهستان و فضای طبیعی نقش مهّمی در انتقال حس فشار و تنهاییه شخصیّت اصلی دارن. بازیه بازیگران به‌ویژه شخصیت اصلی، Oom، که باید فشارهای روانی و فیزیکی را در چنین محیطی تحمّل کنه، بسیار قوی و تأثیر گذاره.
فیلمبرداری با زاویه‌های بسته و نزدیک به شخصیّتا، حسّ نزدیکی به اونا رو تقویّت می‌کنه و موسیقی هم به خوبی با فضای درام هم‌ راستا شده.
و هدف کارگردان؛ کارگردان به دنبال اونه که نشان بده در شرایط دشوار، انسان‌ها ممکنه مجبور شن تصمیماتی بگیرن که نه تنها به بقا، بلکه به حفظ انسانیّت و عزت نفس اونا هم مربوطه. این فیلم به نوعی در تلاشه تا ارزشایی چون استقامت و ایثار رو در دل داستان خود برجسته کنه.
اگه به فیلمایه اجتماعی و درامهای روانشناختی که در مورد انتخابای زندگیه انسان‌ها در شرایط بحرانی بحث می‌کنن علاقه دارین، "Mongrel" می‌تونه انتخاب مناسبی باشه.
زمان فیلم برایه این داستان، طولانی و سیر کند فیلم گاهاً آزاردهندس بخصوص که داستان خیلی سادس و هیجانی هم در طول ماجرا وجود نداره، اگه آدرنالین اضافی دارین ببینینش. من شخصاً فیلم رو برایه قبل از خواب شبانه مناسب میبینم، چون اصلاً ذهن رو درگیر نمیکنه. به درد دورهمی هم نمیخوره. فقط حس میکنین یه رمان کوتاه خوندین و میرین که بخوابین!
بالاخره فیلم جایزه داره و سایت مای مووی طبق معمول تو هوا میزنه، ممنونم.