آلن رنه و روبر هسن از نقاشی دیواری معروف پیکاسو به نام «گرنیکا» در ترکیب با تیترهای روزنامهها برای سر دادن فریاد ضدجنگ علیه جنگ داخلی اسپانیا استفاده میکنند. روایت ژاک پرووست فاجعه گرنیکا در آوریل ۱۹۳۷ را برجسته میکند و در ادامه شعری از پل الوار با صدای ماریا کاسارس روی موسیقی ناآرام گی برنارد خوانده میشود.