سال ۱۹۶۱ است و اینگمار برگمان در حال ساخت یک فیلم است. ویلگوت شومان (کارگردان فیلم «من کنجکاوم؛ زرد»، ۱۹۶۷) که به عنوان کارآموز برگمان در صحنه حضور دارد، به تلویزیون سوئد پیشنهاد میکند که از این فرصت برای ضبط برنامه با این کارگردان تحسینشده استفاده کنند. در ماه اوت، شومان و گروه تلویزیونی شروع به ثبت تصاویری میکنند که بعداً به یک مستند جامع پنجقسمتی درباره ساخت فیلم «نور زمستانی» تبدیل میشود؛ مستندی که مراحل توسعه فیلمنامه، ساخت دکور و نورپردازی، تمرینها و تدوین و همچنین گفتگوهای صمیمی با برگمان و اعضای بازیگران و عوامل او را به تصویر میکشد. تصاویر مربوط به اکران اولیه فیلم در سوئد، واکنشهای فوری تماشاگران و نقدهای منتقدان در روز بعد را نشان میدهد.