من، دالیو

مارسل دالیو، بازیگر بزرگ فرانسوی که نقش اصلی را در فیلم «قواعد بازی» ژان رنوار ایفا کرده، در فیلم «توهم بزرگ» او نیز ظاهر شده است. او در هر دو فیلم نقش شخصیتی یهودی را بازی می‌کند، همان‌طور که دالیو در زندگی واقعی بود. در واقع، او در بیشتر فیلم‌های فرانسوی دهه ۱۹۳۰، تقریباً همیشه نقش شخصیت‌های مشکوک، خبرچین‌ها، باج‌گیرها و گانگسترها را بازی می‌کرد؛ به عبارت دیگر، او همیشه «آن یهودی» بود. وقتی نازی‌ها در سال ۱۹۴۰ به فرانسه حمله کردند، او به آمریکا گریخت و در فیلم‌های «کازابلانکا» و «داشتن و نداشتن» ظاهر شد. در آمریکا، او دیگر نه یک یهودی، بلکه «آن مرد فرانسوی» بود. او در ده‌ها فیلم به نماد تصور آمریکایی‌ها از یک فرانسوی معمولی تبدیل شد. حرفه سینمایی او دارای این دو جنبه است که در آن‌ها دو هویت متفاوت دارد. آیا شما توسط دیگران و تصورات آن‌ها از خودتان تعریف می‌شوید؟ آیا همیشه مخلوقِ نگاهی هستید که مردم می‌خواهند از شما داشته باشند؟ یا می‌توانید خارج از مرزهای قراردادی که بر شما تحمیل شده است، وجود داشته باشید؟