بهشت

«از دوران کودکی، این خوش‌شانسی را داشته‌ام که دو افسردگی کوچکِ ناشی از خوشبختی را پشت سر بگذارم و با آرامش منتظر سومی هستم. همین کافی است تا به زیبایی خاصی در زندگی باور داشته باشم و از تلاش برای فیلم‌برداری از آن در تمام اشکالش (درختان، حیوانات، خدایان، انسان‌ها...) و در زمان‌هایی که عشق به اوج خود می‌رسد، لذت ببرم. فیلم‌ساز بخشی از معصومیت خود را از دست داده است. پیدا کردن آن در اطرافتان بسیار دشوار است، و از دست ندادنش در طول فیلم‌برداری سخت‌تر. من از کسانی که روی پرده به آن‌ها نگاه می‌کنید سپاسگزارم. برای ایستادگی در برابر زمان، ترفندی دارم که عبارت است از کاوش در انبار احساسات و تصاویر قدیمی‌ام. نه برای یافتن آنچه هرگز باز نخواهد گشت، بلکه برای کشف نشانه‌های بهار در زمستان. این به من اجازه می‌دهد روز دیگری را با قدم‌هایی آسان و سبک آغاز کنم.» (آلن کاوالیه)