در این فیلم که پرگفتگوترین و شخصیترین اثر مارگریت دوراس است، او به همراه ژرار دوپاردیو، بازیگر فیلم، روخوانی فیلمنامه را جلوی دوربین انجام میدهند. گاهی کارگردان درباره شخصیتها یا انگیزههایشان اظهار نظر میکند و گاهی بازیگر این کار را انجام میدهد. کل فیلم همین است؛ هیچ اکشنی وجود ندارد، هیچ فیلمبرداری در لوکیشنهای خارجی انجام نشده و هیچکس تظاهر به نقشآفرینی نمیکند. خود فیلمنامه داستان ملاقات یک زن هیچهایکر بینامونشان با یک راننده کامیون کمونیست را روایت میکند. با پیشرفت روخوانی، دوراس با تلخی درباره آرمانهای شکستخورده کمونیسم و انقلاب باشکوهی که احتمالاً هرگز رخ نخواهد داد، صحبت میکند.