فیلمی که بخشی از آن سینما و بخشی دیگر غسل تعمید است؛ خالقالله کارگردان فیلم مادر سیاه ما را به سفری معنوی در جامائیکا میبرد. او با به تصویر کشیدن کلانشهرهای شلوغ و حومههای آرام این کشور، ما را با مجموعهای از روحهای زنده و پرشور که این جزیره را خانه خود مینامند آشنا میکند. شهادتهای صادقانه آنها سمفونی چندصدایی را خلق میکند که در پسزمینه پرترههای ماندگار و نیایشگونه قرار دارد. مادر سیاه با غوطهور شدن در میان امور مقدس و دنیوی، عصیان و احترام را در قالب قصیدهای عمیقا شخصی به تصویر میکشد که از تاریخ پرفراز و نشیب جامائیکا الهام گرفته اما در زمان حال جریان دارد.