اسباب‌کشی

یازده نوبت اسباب‌کشی، هشت دوست: فیلیپ، ویبکه، جسیکا، ماریا، سوانتیه، میشائیل، توماس و دینا؛ همگی در دهه بیست زندگی خود و در تنهایی مشترکشان به سر می‌برند. آن‌ها همیشه در جستجو هستند: برای یک شهر جدید، یک شغل جدید، یک آپارتمان شخصی، یا یک عشق جدید یا حتی قدیمی. این جستجو هرگز به پایان نمی‌رسد و به همین دلیل آن‌ها مدام خود را در یک گردهمایی آیینی می‌یابند: اسباب‌کشی یک نفر. کارتن‌ها از یک سوی برلین به سوی دیگر، یا در طول و عرض آلمان، از خانه‌ای به خانه دیگر جابه‌جا می‌شوند و زندگی‌ها با یکدیگر مبادله می‌گردند. دیتریش بروگمان، کارگردان فیلم، در این اثر زیست‌هایی را به تصویر می‌کشد که در آن‌ها روابط، شبکه‌های اجتماعی و پس‌زمینه‌ها در جریان مداوم تغییر هستند؛ جایی که بهترین دوستان تنها و در نتیجه ارزشمندترین ثبات زندگی به شمار می‌روند. طرح‌هایی طنزآمیز از خودشناسی نسلی که اسباب‌کشی برای آن‌ها به نمادی از یک زندگی در حال حرکت تبدیل شده است.