وجود یک داستان عشقی تاثیرگذار در قلب یک فیلم امر غیرعادی نیست، اما این ماجرای خاص کاملا متفاوت است. عاشقان این داستان اینگبورگ باخمن و پاول سلان هستند، دو نماینده برجسته شعر آلمانیزبان پس از جنگ. داستان رابطه این زن اتریشی و مرد یهودی اهل چرنوویتس از طریق مکاتبات نزدیک به ۲۰ ساله آنها (۱۹۴۸ تا ۱۹۶۷) روایت میشود؛ یا دقیقتر بگوییم، توسط یک زن و مرد جوان که نامههای آنها را در استودیویی در فونکهاوس قدیمی وین میخوانند.