یک مستند شاعرانه در ستایش برج مشهور ایفل که برای نمایشگاه جهانی ۱۸۸۹ ساخته شد و قرار بود ۲۰ سال بعد تخریب شود. گروهی از پاریسیها پافشاری کردند که برج بر فراز رودخانه سن باقی بماند تا نمایش مداومی از برتری مهندسی فرانسه باشد. کلر با استفاده استراتژیک از نوردهی دوگانه و دیزالو، شور و نشاط مکانیکی برج را به تصویر میکشد؛ این بنای عظیم با شبکههای فولادی، نمادی جهنده از عصر مدرن است.