عمر یک انسان محکوم به این است که کوتاهتر از عمر یک شهر باشد. چیائو که تمام زندگی خود را در شانگهای گذرانده، دوران شکوفایی و سهم خود از تنهایی را تجربه میکند. او در نهایت فرسوده شده و از دنیا میرود، اما شانگهای همچنان به عنوان یک کلانشهر باقی میماند. شانگهای در دهه ۱۹۳۰ باشکوه و فریبنده است.