دکتر دوپونت برای درخواست پست اداری وارد یک مرکز روانپزشکی میشود. دکتر کوئیلی مشهور با او مصاحبه کرده و از او میخواهد مدارکی را امضا کند. او از گرفتن شغل هیجانزده است و اتاقش را به او نشان میدهند. با این حال، سردرگمی بابت اینکه اتاقش در همان طبقه بیماران است، به زودی به وحشت تبدیل میشود؛ چرا که به او میگویند او یک «مهمان» است و نه یک پزشک، و مدارکی که امضا کرده فرمهای استخدامی نبوده، بلکه برگه بستری اجباری بوده است.