فدریکو فلینی یکی از منحصربهفردترین و تاملبرانگیزترین کارگردانانی بود که بیشتر فیلمهایش را بر اساس تاملات، رویاها، وقایع زندگی و فانتزیهای خود بنا میکرد؛ کسی که پیام خاصی برای بشریت منتقل نمیکرد بلکه سینما را صرفاً به عنوان سرگرمی مینگریست. آیا برای هر چیزی پاسخی وجود دارد؟ آیا اصلاً ممکن است؟ اگر بله، پس زندگی دیگر نمیتواند چنین کنجکاوانه، پویا و خلاقانه باشد...