پائولا، بئاتریز، جیو و فرناندو در یکی از فقیرترین محلههای زاغهنشین سائوپائولو زندگی میکنند؛ دنیایی مملو از حاشیهنشینی و ناامیدی که در آن برای حقوق خود به عنوان افراد ترنسجندر و همچنین برای بقای خود مبارزه میکنند. طبق آمار سازمان غیردولتی «ترنسجندر اروپا»، برزیل کشوری است که سالانه بیشترین تعداد قتل افراد ترنس در آن رخ میدهد. انتخاب تجربه کردن بدن خود در آزادی کامل، مفهومی انقلابی و در این بستر بسیار پرخطر است؛ این یک اثبات وجود است. تصادفی نیست که یکی از آنها که مرحله تغییر را آغاز کرده در دفتر خاطراتش مینویسد: «هر قرص هورمون، بیانیهای برای مالکیت بر بدنم است. بعد از هر قرص، در پوست خودم احساس بسیار بهتری دارم». این فیلم زندگی روزمره، مبارزات و اعتراضات آنها را در دنیایی نشان میدهد که در آن جهل به ظلم و نفرت تبدیل میشود؛ در یک کلمه: ترنسفوبیا.