محاصره در ۸ سپتامبر ۱۹۴۱ آغاز شد، زمانی که ورماخت آخرین راه ارتباطی به شهر را قطع کرد. اگرچه نیروهای شوروی موفق شدند در ۱۸ ژانویه ۱۹۴۳ یک کریدور زمینی باریک به سمت شهر باز کنند، اما ارتش سرخ تا ۲۷ ژانویه ۱۹۴۴، یعنی ۸۷۲ روز پس از آغاز، محاصره را به طور کامل نشکست. این محاصره به یکی از طولانیترین و ویرانگرترین محاصرههای تاریخ تبدیل شد و احتمالاً به دلیل تعداد تلفات جانی، پرهزینهترین محاصره تاریخ بوده است. در قرن بیست و یکم، برخی از مورخان به دلیل گرسنگی دادن سیستماتیک و نابودی عمدی جمعیت غیرنظامی شهر، آن را به عنوان یک نسلکشی طبقهبندی کردهاند.