پدرو لمبل، نویسنده و هنرمند تجسمی، بر دوران کودکی حاشیهنشین خود غلبه کرد تا به یکی از اولین کسانی تبدیل شود که جامعه محافظهکار شیلی را در دوران دیکتاتوری پینوشه تکان دادند. او با شالگردنهای پردار، کفشهای پاشنهبلند و زبانی تند و تیز، اجراهای انقلابی به راه انداخت که وحشت آن دوران را به چالش کشید؛ او در کشوری نظامیزده، سرکوبشده و همجنسگراستیز، حرفهایی را زد که هیچکس نمیخواست بشنود.