چهره شیرین

نکم سرانجام باردار می‌شود و در ماه پنجم بارداری، پزشک به آن‌ها می‌گوید که جنین‌شان به یک اختلال مادرزادی (سندرم داون) ناشی از نقص کروموزومی مبتلا است که پس از انجام سونوگرافی کشف شده است. آن‌ها از این خبر بد پریشان می‌شوند و میان نگه داشتن نوزاد یا سقط کردن آن مردد می‌مانند. آن‌ها با این تصور که فرصت‌های کافی برای بچه‌دار شدن مجدد دارند، تصمیم به سقط جنین می‌گیرند. پس از سقط جنین، نکم ناگهان متوجه می‌شود که بزرگ‌ترین اشتباه زندگی‌اش را مرتکب شده و این موضوع زندگی مشترک‌شان را به شدت تحت تاثیر قرار می‌دهد. توبی در آستانه فروپاشی روانی است؛ او تمام تلاش خود را می‌کند تا به نکم در عبور از این بحران کمک کند، اما هیچ فایده‌ای ندارد و خودش نیز به آرامی در درد و رنج غرق می‌شود. ظاهراً تصمیمی که گرفته‌اند، باقی زندگی‌شان را از نو شکل خواهد داد.