این فیلم هنری بداهه در ابتدا قرار بود درباره حرکت باشد، سپس به مستندی درباره ۵ دختر در توکیو و تجربیات سفر من در ژاپن تبدیل شد و در نهایت به یک شوخی درونی درباره فیلم «گمشده در ترجمه» تبدیل شد. تمام کارهای این فیلم از فیلمبرداری، تدوین، صداگذاری و تکتک عکسها توسط یک مرد با یک دوربین انجام شده است.