پیتر دانینگ یک فردگرای به شدت سرسخت، مردی گوشهگیر و دائمالخمر و هنرمند سابق است که تمام پلهای پشت سر خود را با همسران و فرزندانش خراب کرده است. تنها همدم او، حتی در شبهای سخت زمستان، گوسفندان، گاوها و خوکهایی هستند که در مزرعهاش در ورمانت از آنها نگهداری میکند. پیتر همچنین یکی از پیچیدهترین و همدلیبرانگیزترین سوژههای مستند است که پس از مدتها دیده شده؛ محصولی از فرهنگ ضدجریان دهه ۱۹۶۰ که آرمانگرایی شاعرانهاش اکنون تلخ و بیفروغ شده است. او با وجود تمام صراحتش، به عادتهای مخرب و الکلی خود پناه میبرد و به زیباییهای چشمانداز روستایی که دههها برای پرورش آن تلاش کرده است، ناسزا میگوید.