مستندساز آفریقاییتبار آمریکایی، مارلون ریگز، در حالی که بر اثر عوارض ناشی از بیماری ایدز در سال ۱۹۹۴ در حال مرگ بود، روی این فیلم نهایی خود کار میکرد؛ او در چندین صحنه از روی تخت بیمارستان با دوربین صحبت میکند. این فیلم به طور مستقیم به سکسیسم و همجنسگراستیزی در جامعه سیاهپوستان میپردازد و بخشهایی از توهینهای زنستیزانه و ضد همجنسگرایان در آهنگهای محبوب هیپهاپ را در کنار مصاحبه با روشنفکران و نظریهپردازان سیاسی آفریقاییتبار آمریکایی از جمله کورنل وست، بل هوکس و آنجلا دیویس قرار میدهد.