در سال ۱۹۷۰، درست پس از اکران موفقیتآمیز تئاتر موزیکال پیشگامانه استیون سوندهایم به نام «کمپانی»، این آهنگساز و ترانهسرای مشهور به همراه کارگردانش هارولد پرینس، ستارههای نمایش و یک ارکستر بزرگ همگی به عنوان بخشی از یک سنت دیرینه برادوی برای ضبط آلبوم بازیگران اصلی وارد استودیویی در منهتن شدند. آنچه در ادامه رخ داد، یک ماراتن ضبط نفسگیر بود که در آن همه عوامل خود را تا مرز تواناییهایشان تحت فشار قرار دادند.