«کمی بمان» داستانی انسانی است که از دیدگاه یک دختر، یعنی جسیکا ادواردز کارگردان و نویسنده فیلم، روایت میشود؛ کسی که والدینش در گروه «دِ بلز» در دوران پرهیجان دهههای ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ به شهرت جهانی در موسیقی رسیدند و میلیونها آلبوم فروختند. این فیلم فراتر از رویای ساده زندگی در یک گروه موسیقی است و پویایی عاطفی بین مردان و زنانی را که بخشی از آن بودند، آشکار میکند. فیلم با مصاحبههایی از اعضای اصلی گروه، تصاویر قدیمی و گفتگو با هنرمندان و مدیران صنعت موسیقی آن زمان جان میگیرد و عشق، ثروت، شکست و پیوندهای خانوادگی را در سندی از لحظات فراموشنشدنی تاریخ موسیقی کانادا به تصویر میکشد.