هلن با وجود اینکه نزدیک به ۳۰ سال سن دارد، هنوز شبیه به یک نوجوان است. او نویسنده متونی قدرتمند با طنزی گزنده است. او به قول خودش، بخشی از یک «مجموعه بد کالیبرهشده است که هیچجا جا نمیشود». شعر تلهپاتیک او از دنیای خودش و دنیای ما سخن میگوید. او کارگردانی را که اثرش را برای تئاتر اقتباس میکند همراهی میکند و با یک ریاضیدان به گفتگو مینشیند. با این حال، هلن نمیتواند صحبت کند یا قلم به دست بگیرد و هرگز خواندن و نوشتن نیاموخته است. در ۲۰ سالگی بود که مادرش کشف کرد او میتواند با چیدن حروف روی یک ورق کاغذ ارتباط برقرار کند. این یکی از چندین راز وجود کسی است که خود را بابویک مینامد.