جنگ ستارگان: ماندالورین و گروگو

فیلم خوش ساخت و اکشن خوب

درود و سپاس. من کلا از مجموعه ماندالورین خوشم میاد ولی فیلمش عالی بود سپاس

جلوه های ویژه عالی بود فیلم سرگرم کننده و اکشن خوبیه پیشنهاد میکنم ببنید

از همون اول از فیلمهایی چون : جنگ ستارگان خوشم نمیومد. از فیلم و سریال با ژانر تخیلی متنفرم. البته با احترام به سلایق دوستان محترم.

برید فیلم‌تون و نگاه کنید، چقدر غُر می‌زنید !

بابا ما بچه بودیم این موجود گوش درازه که سبز رنگه داشت پسر اون ماسکدار شروره را اموزش میداد الان فکر کنم این گوش دراز کوچولوهه نتیجه اون باشه بلاخره نمیخوان یه پایان به این فیلم بدن دیگه نسل دهه 60 دارن از جون اضافه استفاده میکنن آقا یه پایان بدید

میشه گفت خوب بود،جذاب بود البته نه در حد جنگ ستارگان،در حد یه انیمیشن فانتزی جذاب ممنون از مای موویز که اینقدر سریع با کیفیت بالا و زیرنویس در اختیارمون گذاشت

بیبی یودا رو خیلی دوست دارم اما چرا فکر میکنم تو این سری جدید که دیدم این همون بیبی یودا همیشگی نبود

فیلم خوبی هستش برای روز تعطیل هم تایم زیادی داره وهم میشه خانوادگی نشست وداستانش رو پیگیر بود من پیشنهاد میکنم مای موویز یه قسمت مخصوص در ذیل فیلمها قرار بده نظریات درخصوص فیلم وقسمتی نظریات درخصوص وضعیت کشور

ممنون میشیم بعد از جبر جغرافیایی و نقد سیاسی و ....از فیلم هم نظری بذارید

آهنگش هم قشنگه!!! تا الان سه بار دیدم حالا تا کیفیت خیلی خوبش بیاد !! کلا جنگ ستارگان رو دوست دارم (( :

با درود پاسداشت میراث، در حالی که به آینده نگاه می‌کند ساختن یک فیلم جدید از مجموعه Star Wars تنها ادامه دادن یک داستان نیست؛ پذیرش مسئولیت حفظ یکی از تأثیرگذارترین میراث‌های تاریخ سینماست. هر فیلم جدید باید میان احترام به خاطرات چند نسل از مخاطبان و خلق تجربه‌ای تازه برای نسل جدید تعادل برقرار کند؛ مأموریتی که به‌مراتب دشوارتر از ساخت یک فیلم مستقل است. نخستین چیزی که در این فیلم جلب توجه می‌کند، کیفیت فنی چشمگیر آن است. جلوه‌های ویژه صرفاً زیبا نیستند، بلکه فیزیک حرکت اجسام، سفینه‌ها و شخصیت‌ها با دقتی مثال‌زدنی طراحی شده است و همین باعث می‌شود جهان فیلم کاملاً باورپذیر به نظر برسد. میزانسن دقیق و فیلمبرداری هوشمندانه نیز همواره در خدمت روایت هستند؛ دوربین نه برای خودنمایی، بلکه برای آن حرکت می‌کند که مخاطب هم شکوه صحنه را درک کند و هم بدون سردرگمی داستان را دنبال کند. طراحی صدا، صداگذاری و موسیقی نیز در بالاترین سطح حرفه‌ای قرار دارند و احساس هر سکانس را به‌خوبی تقویت می‌کنند. با این حال، از نگاه یک مخاطب قدیمی، هرچند موسیقی هویت مستقلی و ارزشمند دارد، اما به اندازه تم‌های ماندگار گذشته، بار هویتی Star Wars را با خود حمل نمی‌کند. یکی از ارزشمندترین تصمیم‌های فیلم، وفاداری به عناصر آشنای این جهان است. طراحی لباس‌ها، سفینه‌ها، تجهیزات و فضای کلی همچنان حس کلاسیک Star Wars را زنده نگه می‌دارند و نشان می‌دهند سازندگان اهمیت خاطرات بصری مخاطبان قدیمی را به‌خوبی درک کرده‌اند. در عین حال، فیلم تا حد زیادی به‌عنوان اثری مستقل نیز عمل می‌کند و حتی برای کسانی که آشنایی کاملی با این مجموعه ندارند، قابل‌دنبال‌کردن و سرگرم‌کننده است. از نظر ساختار، فیلم عملاً در دو فاز روایت می‌شود. فاز نخست، به‌تنهایی یک اکشن کامل، پرانرژی و رضایت‌بخش ارائه می‌دهد؛ به‌گونه‌ای که احساس می‌شود مخاطب بهای یک فیلم را پرداخته اما چند تجربه متفاوت را در دل یک روایت واحد دریافت کرده است. سپس فیلم آگاهانه وارد فاز دوم می‌شود؛ بخشی که تمرکز بیشتری بر Grogu و مسیر او دارد. طبیعی است که این تغییر، به مقدمه‌چینی بیشتری نیاز داشته باشد و از شدت ریتم اکشن بکاهد. بنابراین، کاهش سرعت روایت را بیشتر باید یک انتخاب ساختاری دانست تا ضعف فیلم. Grogu همچنان قلب احساسی داستان است. حضور او تنها برای خلق لحظات بامزه نیست، بلکه لبخندی عمیق و ماندگار بر چهره مخاطب می‌نشاند. فیلم بدون شعارزدگی یادآوری می‌کند که نداشتن یک توانایی، هرگز ارزش یا نقش یک شخصیت را تعریف نمی‌کند. هر فرد می‌تواند با توانایی‌های منحصربه‌فرد خود، اثری بگذارد که شاید دیگران از انجام آن ناتوان باشند؛ پیامی انسانی و محترمانه که به‌ویژه برای کودکان و نوجوانان ارزشمند است. دیالوگ‌ها ساده و روان نوشته شده‌اند. این را نه ضعف، بلکه انتخابی آگاهانه می‌دانم. فیلم قرار نیست مخاطب را وارد معماهای فلسفی یا گفتگوهای پیچیده کند؛ هدف آن ارائه یک ماجراجویی هیجان‌انگیز، قابل‌فهم و لذت‌بخش برای طیف گسترده‌ای از مخاطبان است و در رسیدن به این هدف موفق عمل می‌کند. حتی اغراق در توانایی‌های قهرمان نیز در چهارچوب سینمای اکشن و قواعد دنیای Star Wars پذیرفتنی است و از لذت تماشای فیلم نمی‌کاهد. در بخش‌هایی از روایت، می‌توان بازتاب‌هایی از آثاری مانند Spartacus، Gladiator و حتی فضای برخی آثار Mortal Kombat را احساس کرد. این شباهت‌ها آزاردهنده نیستند، اما از مجموعه‌ای که خود الهام‌بخش ده‌ها فیلم، سریال و بازی ویدیویی بوده است، انتظار می‌رود بیش از هر چیز بر هویت روایی منحصربه‌فرد خود تکیه کند. تنها انتقاد جدی من به یکی از تصمیم‌های خلاقانه درباره یکی از مهم‌ترین نمادهای هویتی شخصیت اصلی بازمی‌گردد. به باور من، این عنصر نمادین می‌توانست با انتخاب متفاوتی در میزانسن یا فیلمبرداری، جایگاه و رمزآلودگی خود را بهتر حفظ کند، بی‌آنکه روایت آسیبی ببیند (ماسک ماندو؛ در فیلم ببنید). در نهایت، بزرگ‌ترین موفقیت Jon Favreau شاید نه فقط ساخت یک فیلم سرگرم‌کننده، بلکه پذیرفتن مسئولیتی باشد که بسیاری از فرنچایزهای بزرگ در انجام آن دچار لغزش شده‌اند: حفظ میراث گذشته و در عین حال جذب مخاطبان نسل جدید. شاید این فیلم از نگاه مخاطبان سنتی، اندکی از خلوص آثار کلاسیک فاصله گرفته باشد، اما این تا حد زیادی بهای طبیعی زنده نگه داشتن یک جهان سینمایی در گذر زمان است. The Mandalorian & Grogu نشان می‌دهد که می‌توان با احترام به گذشته، راهی برای آینده نیز گشود؛ تعادلی که به‌نظر من، فیلم تا حد زیادی در دستیابی به آن موفق بوده است. فیلم رو ابتدا با زبان اصلی ببینین؛ صوت کاراکترها توسط افرادی صداگذاری شده که از حرفه ای ترین عوامل جهان هستند و حیف است که صداها رو نشنوین. هر چند دوبلۀ فارسی بغایت حرفه ای عمل کرده است. 7/10 به این سایت افتخار میکنم؛ در اینجا ما فیلمی رو میبینیم که علی القاعده میبایست مدتها بعد با این کیفیت بدستمون میرسید.

فقط بازیگرا رو ببینید من که صبوری پیشه میکنم

همین آدما که فکر می کنن جبر جغرافیا نسیب ما شده برن یک سر اونورر یک مدت زندگی کنن ببیم اون بهشتی می گن هست نه عزیزمم همه جا دنیا مشکلات خودشو دارن و اینجا هست با کمترین هزسنه داریم فیلم روز می بینیم و با تشکر از تیم مای موویز کنار ماست

مثل قسمت های قبلی خیلی خوب بود. ولی امیدوارم سریالش رو ادامه بدن، اونو بیشتر دوست داشتم !