ویران شده

این فیلم از نظر داستانی بسیار قابل درک برای تک تک با ساکنین خاورمیانه س... سال هاست فیلم میبینم و از ژانرهای مختلف دیدم ولی این فیلم یکی از 10 فیلم درام برتر عمرمه.. موسیقی متن بازی های بی نظیر و باورپذیر و داستان بی نقص و کارگردانی همه شدن یه پکیج به اسم incendies... پیشنهاد من اینه که این فیلم رو در حالت روحی بد نبینید و اگر قصد دیدنش رو دارید همه چیز در مورد کشور ها و اعتقادات افراطی رو بذارید کنار و فقط ازفیلم لذت ببرید. شخصا امتیاز 9 به این فیلم دادم.

بسیار فوق العاده... بعد از The Intouchables این فیلم بهترین فیلمیه که دیدم... خوشبحال هرکس که ندیده و میتونه این حسو تجربه کنه

تصور کن ، اگه حتی تصور کردنش سخته جهانی رو .... امتیاز : ۷

شک نکنین اکه نگاه نکردین تا حالا. فیلمی با پایان شوکه کننده

خیلی فیلم دارکیه همه چی از کارگردانی تا موسیقی متن و بازی ها عالیه ولی اگه حال روحی خوبی ندارین نبینید آخرش شوکه کننده و دردناکه

یکی از بهترین فیلم های با پایان شوکه کننده

سکانس 1+1 با کمی بزرگنمایی بهترین پنج ثانیه تاریخ سینماست

تو که فهمیدی بگو ببینم چی فهمیدی

۱۰ دیقهس فیلم تموم شده و من هنوز ماتم برده... قشنگ بود

بی نظیر

چقدر عجیب و شوکه کننده بود

این فیلم فوق العاده ویران کننده است

این فیلم بسیار بسیار زیبا و تلخ است. فقط دقت کنید یکجا برادر و خواهر یک راز را میفهمند.!! دقت کنید چه میگوید.من اولش نفهمیدم...ولی وقتی میفهمی .....

با سلام و احترام به همهٔ کاربران محترم سایت MyMovies فیلم Incendies را با وجود نظرات مثبت بسیاری که درباره‌اش خوانده بودم، تماشا کردم اما متأسفانه برای من نه تنها جذابیتی نداشت، بلکه در بسیاری از نقاط آزاردهنده و غیرقابل‐باور بود. در ادامه نقد خود را به صورت مختصر و محترمانه عرض می‌کنم: ۱. مسئلهٔ فرهنگ و برچسب‌زدن نادرست: فیلم خشونت و تعصباتِ قبیله‌ای را در یک جامعهٔ شرقی (که به وضوح از جنگ لبنان الهام گرفته) به شکلی اغراق‌آمیز نشان می‌دهد. کشتن معشوقه توسط برادر نوال، کتک زدن خواهر، خالکوبی کردن پای نوزاد و جدا کردنش از مادر، همه در حالی است که ننگ «حرامزادگی» فقط دامنِ زن را می‌گیرد. در بسیاری از فرهنگ‌های مشابه، اگرچه ممکن است چنین تعصباتی وجود داشته باشد، اما نمایشِ خودسرانهٔ قتل و تحقیرِ بی‌رحمانه، بیش از آنکه واقع‌گرایانه باشد، به نظر یک کلیشهٔ تحریک‌کننده و تعمیم‌دهنده می‌آید. ۲. عدم شفافیت در انگیزهٔ شخصیت‌ها: قتل آن مردِ مجاهد توسط نوال اصلاً برای مخاطب روشن نیست. در ابتدای فیلم حضوری از او نمی‌بینیم و بعداً متوجه می‌شویم که نوال او را کشته. اگر قرار است این قتل محورِ ۱۳ سال زندان و شکنجهٔ او باشد، بهتر بود انگیزه‌اش باورپذیرتر و دقیق‌تر روایت شود. ۳. ماجرای تجاوز پسر به مادر: این اوجِ فیلم، نه تنها تأثیرگذار نبود، بلکه به شدت ساختگی و از جنس تراژدی‌های یونانی و اروپایی به نظر رسید. جالب اینکه چنین تمِ محارم (پدر و دختر یا پسر و مادر) بیشتر در سینما و ادبیات فرانسه و غرب رواج دارد تا در فرهنگ کشورهای غرب‌آسیا. پس چرا چنین داستانی را در بستری شرقی روایت می‌کنند؟ این تناقض باعث شد تا فیلم برایم باورپذیر نباشد. ۴. موسیقی و سبک بصری: ترکیب موسیقی مدرنِ رادیوهد با فضای خاورمیانه‌ای، به جای ایجاد هماهنگی، حس نامتجانس و حتی گاهی مضحکی به فیلم داده بود. شاید این سبک برای برخی جذاب باشد، اما به نظر من با فضای درامِ فیلم همخوانی نداشت. ۵. دلسوزی برای نوال، نه تحسین فیلم: تنها نکته‌ای که برایم ماندگار بود، رنج شخصیت نوال بود؛ اما این دلسوزی باعث نمی‌شود که فیلم را اثری ارزشمند بدانم. فیلمی که صرفاً با تکیه بر شوک‌های عاطفی و تابوشکنی می‌خواهد بیننده را تحت تأثیر قرار دهد، در نهایت از عمقِ واقعی تهی می‌ماند. در پایان، اگر قرار است فیلمی از چنین وقایع تلخی سخن بگوید، بهتر است بر اساس واقعیت‌های مستند و قابل‌درک ساخته شود تا مخاطب بتواند نقد خود را بر پایهٔ ساختار و اجرا بنا کند، نه صرفاً محتوای تکان‌دهنده‌ای که بیشتر به جنجال شباهت دارد تا روایتِ یک تراژدی انسانی. با احترام به همهٔ سلایق مختلف...

ارزش دیدن داشت. فقط یه سری باگ داشت مثل رنگ پوست بچه‌ها

عالی

با ارامش ببینید حتما درگیر داستانش میشید عالیه

از نیمه داستان کاملااااا پایانش مشخص بود و همچنان شوکه کننده

فیلم دو ساعت و ده دقیقه بود من تو سه ساعت نگاه کردم ، خیلی داستانش عجیبی داشت ، مجبور بودم خیلی جاها دوباره برگردم و نشانه ها و حرف ها رو از اول با دقت بشنوم و ببینم ، با دقت کامل نگاه کنید

موضوعش خیلی خاص بود - ظاهرا داستانی واقعی بوده ولی فیلمساز خیلی با احتیاط کار کرده - مکان زمان و حتی زبان و دین جایگزین شده